ากตะกร้าตรงหน้า ปาออกจากเกี้ยวไปยังฝูงชน ถุงฝูไต้ลอยละลิ่วกลางอากาศ แล้วร่วงหล่นลงมา ประหนึ่งโชคลาภโปรยปรายจากฟ้าทันทีที่สายตาเหลือบเห็นถุงฝูไต้หล่นมา หลินถิงก็ตาเป็นประกาย รีบปล่อยมือจากต้วนหลิงแล้วพุ่งเข้าใส่กระโจนขึ้นไปคว้ามันอย่างว่องไว ในพริบตานางก็เก็บมาได้เจ็ดแปดถุง กอดรวบไว้แนบอกก่อนจะหันไปไล่เก็บต่ออย่างไม่รั้งรอต้วนหลิงมองดูมือของตนที่ว่างเปล่า ก่อนจะหันไปมองนางที่ยังมัวแต่แย่งถุงฝูไต้อย่างเอาเป็นเอาตาย ต้วนซินหนิงถึงกับตาค้าง ตะลึงงันกับความว่องไวของหลินถิง“เล่ออวิ๋น…” นางพึมพำขึ้น เสียงแผ่วเบาเซี่ยจื่อม่อซึ่งยืนอยู่ข้างนาง เมื่อเห็นต้วนซินหนิงไม่มีวี่แววว่าจะได้แม้แต่ถุงเดียว ก็เข้าใจว่านางอยากได้ จึงรีบพุ่งตัวเข้าไปช่วยแย่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังได้มาแค่สองถุงเท่านั้น เขาหันกลับมามองหลินถิงที่เก็บมาได้เป็นกอง นึกไม่ตกว่านางไปสมรู้ร่วมคิดกับท่านกั๋วซือหรือไม่ ไม่อย่างนั้นนางจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะโยนไปทางใด เหมือนกับวิ่งไปรอรับยังจุดที่ถุงฝูไต้จะตกลงอย่างพอดิบพอดีแต่หลินถิงไม่คิดจะบอกใครว่านางเคยลากจินอันไจ้ไปแย่งถุงฝูไต้และเหรียญมงคลมานับครั้งไม่ถ้วน ช่ำชองจนใครก็มิอาจเทียบ เพียงมองสายตาของผู้โยน ก็เดาได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังเล็งไปที่ใดช่วงท้าย หลินถิงเริ่มถือไม่ไหว กลัวทำหล่น จึงวิ่งกลับมาหาต้วนหลิงด้วยใบหน้าร้อนรน นางไม่ได้คิดอะไรมากรีบยัดถุงฝูไต้ทั้งหมดใส่อ้อมแขนของเข
