ขาไม่คู่ควรแม้แต่จะเลียเท้า” นางจึงฝันถึงเขากำลังเลียเท้านาง? แต่เรื่องนั้นก็ผ่านไปเนิ่นนานแล้ว หากจะฝันถึงก็น่าจะฝันไปตั้งนาน ทำไมเพิ่งมาฝันเอาตอนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดเหล่านั้นก็พูดไปในยามที่นางยังไม่รู้ใจตนเอง ไม่ใช่คำพูดที่ออกมาจากใจแท้จริงเขาว่ากันว่า ความฝันมักตรงข้ามกับความเป็นจริง ดูท่าจะจริง ต้วนหลิงเป็นคุณชายสกุลใหญ่ผู้เพียบพร้อมอย่างไรเล่า ไหนเลยจะมาก้มหน้าเลียเท้านาง ทั้งยังเลียอย่างตั้งอกตั้งใจ……หลินถิงเองยังไม่เคยเลียเท้าตนเอง รู้สึกว่าสกปรกเกินไป แม้ต้วนหลิงจะมีรสนิยมประหลาด ชอบเก็บสะสมดวงตาคนไว้ก็เถิด แต่ใช่ว่าจะต้องมีรสนิยมพิลึกพิลั่นอื่นๆ ไปหมดน่าขันเสียจริง จนนางอยากลบภาพความฝันนั้นทิ้งเสียทันที มันช่างเหมือนการเพ้อฝันถึงต้วนหลิงเสียเอง เพราะฝันนั้นเป็นของนาง ไม่ใช่ของใครอื่นหลินถิงเอามือปิดอกที่เต้นแรงไม่หยุด หายใจเข้าลึกๆ อยู่ครู่ใหญ่กว่าจะสงบลงได้ คงเป็นเพราะภารกิจที่ระบบส่งมาในครั้งนี้มันทำให้คิดฟุ้งซ่านจนเกินไป ถึงได้นำมาซึ่งความฝันอันประหลาดยิ่งนี้ ทั้งหมดนี้ต้องโทษระบบเองซวยนั่นทว่ายังไม่ทันจะคลายใจดี ภาพฝันก็ย้อนกลับมาในหัวอย่างไม่รู้จบภาพต้วนหลิงเลียปลายเท้านาง สีหน้าดูเหมือนเก็บซ่อนความร้อนแรงเอาไว้ เหมือนกลัวนางจะตื่นตกใจ เขาเลียอย่างแผ่วเบา และระมัดระวัง……หลินถิงลุกพรวดขึ้นมานั่งบนเตียง รีบเตือนตนว่าอย่าคิดอะไรอีก แต่เจ้าสมองนี่ช่างดื้อดึงนัก ยิ่งห้
