ามก็เหมือนยิ่งยุให้คิด ท้ายที่สุดนางต้องใช้ยาสลบกับตนเองยานั้นทำให้นางหลับลึกสมใจ มิได้ฟุ้งซ่านต่ออีก และในคืนนั้น นางก็ไม่ฝันถึงสิ่งใดอีกเลย ในที่สุดก็หลับสนิทจนถึงรุ่งสาง***พริบตาเดียว เวลาผ่านไปห้าวัน เฝิงฮูหยินเชิญหลินถิงมายังจวนต้วน บอกว่าได้เชิญอาจารย์วาดภาพมาเขียนภาพให้กับนางและต้วนหลิงในแคว้นต้าเหยียนมีธรรมเนียมหนึ่งซึ่งได้รับอิทธิพลจากฮองเฮา-ว่าที่คู่บ่าวสาวมักให้อาจารย์พวาดภาพคู่ไว้ก่อนจะเข้าพิธีแต่งงาน เพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกหลินถิงไม่เคยรู้ถึงธรรมเนียมนี้มาก่อน นางไม่เคยคิดจะแต่งงานมาก่อน จึงไม่ใส่ใจเรื่องทำนองนี้ ครั้นเฝิงฮูหยินเอ่ยถึงธรรมเนียมวาดภาพคู่ นางก็รู้สึกแปลกใจขึ้นมาวาดภาพคู่กับต้วนหลิง? ภาพก่อนแต่งงานเช่นนี้ฟังดูสนิทสนมยิ่ง อีกทั้งยังเป็นสัญญาณว่า วันแต่งงานใกล้เข้ามาทุกที นี่เป็นเรื่องที่เคยอยู่นอกเหนือขอบเขตที่นางรับได้ แต่ครานี้กลับไม่รู้สึกต่อต้านหลินถิงถึงกับแปลกใจในตนเอง นางหาได้ขัดข้องไม่ หากจะให้ท่านอาจารย์วาดภาพคู่ระหว่างนางกับต้วนหลิงเก็บไว้เป็นที่ระลึกขณะหลินถิงครุ่นคิดอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีสาวใช้ต่างแคว้นเข้ามาหา เป็นผู้ที่อาจารย์พวาดภาพพามาด้วย เอ่ยชวนให้นางไปเปลี่ยนชุดและแต่งหน้า เพราะการวาดภาพก่อนแต่งงานนั้น ย่อมต้องแตกต่างจากการแต่งกายในวันปกติเฝิงฮูหยินได้เตรียมเสื้อผ้าและเครื่องประดับไว้ให้เรียบร้อยในเรือนแยกด้านหลัง สาวใช้ต่างแคว้นผู้นั้นยังพ
