ีบร้อนจนไม่ได้เตรียมของแก้เบื่อมาให้เลยแม้แต่น้อย แต่เสื้อผ้าอย่างน้อยก็ยังพอมี หากพลาดโอกาสส่งของเข้าถนนเป่ยฉางไปแล้วก็ไม่สามารถส่งได้อีก ไม่ว่าจะเป็นขุนนางใหญ่เพียงใดก็ตามหลินถิงรีบเปิดม่านกั้นเตียง หยิบชุดใหม่จากตู้เปลี่ยนอย่างคล่องแคล่ว นางไม่ถนัดนักกับการเปลี่ยนชุดขณะมีบุรุษอยู่ด้วย ยิ่งคิดว่าจะต้องรีบไปนำชุดใหม่มาให้ต้วนหลิง ใบหน้าก็ยิ่งร้อนขึ้นทุกทีถึงแม้วันนี้นางจะมิได้เห็นใต้เสื้อของเขาตรงๆ แต่ก็แทบไม่ต่างกันเลย มือที่ผูกเชือกกระโปรงยังคงสั่นระริกอยู่เล็กน้อยแปลกนัก……นางเคยเห็น เคยสัมผัสมาก่อนแล้วมิใช่หรือ เหตุใดวันนี้ถึงรู้สึกแปลกไป? แต่ก่อนนั้น แม้จะมีบ้างก็เพียงเพราะความผิดพลาดอันน่าอับอายของตน แต่วันนี้กลับรู้สึกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก เป็นความอึดอัดที่คล้ายจะมีอะไรแฝงอยู่เบื้องหลังหลินถิงพยายามระงับใจให้สงบ เมื่อเปลี่ยนเสร็จ นางสวมผ้าปิดหน้า รีบออกไปข้างนอก ไม่นานนักก็กลับมาพร้อมชุดใหม่ของบุรุษหนึ่งชุด ที่นี่เป็นย่านการค้า มีร้านขายเสื้อผ้ามากมาย แม้จะไม่มีผู้คนออกมาทำการค้าหลังถูกสั่งปิดเมือง แต่ในร้านยังพอมีเสื้อผ้าที่มิได้ขายหมดอยู่บ้างหลินถิงยื่นชุดให้เขาผ่านม่านกั้นเตียง ก่อนจะนั่งยองอยู่ตรงหน้าประตูห้อง มองโคมไฟ แล้วหันหลังให้เตียง เพื่อรอให้เขาเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยต้วนหลิงเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยไม่เร่งรีบ เสื้อผ้าเดิมที่เปื้อนก็พับไว้เรียบร้อย ซ่อนด้านเปื้อนไว้ด้านใน
