คนเดียวนางต่อว่าตนเองในใจอย่างหนักหน่วง เหตุใดกัน นางถึงได้ทำเรื่องเช่นนั้นกับต้วนหลิง? หาใช่ภารกิจจากระบบอันใดไม่ และยิ่งไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ต้องกระทำเพราะจำใจ หนาวก็แค่หนาว จะตายเสียที่ไหนกัน? ไยถึงได้พลิกกายไปถูไถเขาเล่า!พอคลั่งจบ ก็อยากจะเอนกายพัก แต่พอจะเดินถึงเตียงกลับชะงักไว้ด้วยใจหวิว แม้ต้วนหลิงจะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ใหม่จนไร้กลิ่นใดๆ เหลืออยู่ มีเพียงกลิ่นหอมจางๆ แต่ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี โดยเฉพาะความรู้สึกที่เขา “ปลดปล่อย” ออกมานั้น ตอนนั้นนางสัมผัสได้ชัดเจนยิ่งนักในฤดูร้อน เสื้อผ้าเบาบาง ร่างทั้งสองแนบชิดไร้ช่องว่าง พอตื่นมาย่อมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง หลินถิงจึงเลือกนั่งลงบนเก้าอี้หล่อฮั่นเงียบๆ ดื่มน้ำข่มใจ ใช้ฝ่ามือพัดให้ตนเอง และพอหันไปเห็นชุดที่เปียกนั้นหายไป ก็รู้ได้ทันทีว่าต้วนหลิงคงเก็บไปด้วยแล้ว จะเอาไปทิ้งกระมังติดตรงว่าเมืองถูกปิดตาย ไม่มีทางซัก ไม่มีที่ทิ้ง จะโยนลงถนนก็ไม่เหมาะ โดยเฉพาะในเมื่อในนั้นยังมีชั้นในของนางด้วย หากรู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ นางควรทนไม่สบาย นอนบนเก้าอี้หล่อฮั่นตั้งแต่แรกขณะกำลังครุ่นคิดแบบเลื่อนลอย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงไต่เบาๆ ดังมาจากหน้าต่าง นางรีบสะบัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งสิ้นหลบหลังเสาใกล้หน้าต่าง มือจับยาสลบไว้แน่น พร้อมจะสาดออกไปทันที ต้วนหลิงกับองครักษ์เสื้อแพรมักปรากฏตัวที่หน้าประตู ย่อมไม่มีเหตุอันใดต้องแอบเข้าทางห
