ริมฝีปากของต้วนหลิงชุ่มชื้นและอ่อนนุ่ม เมื่อละเมียดจุมพิตมุมปากของหลินถิง เขาเริ่มไล้ปลายลิ้นอย่างแผ่วเบาก่อนจะเพิ่มแรงจูบให้แนบแน่นยิ่งขึ้น กลิ่นสุราซึมลึกเข้าสู่โพรงปากของนาง พันเกี่ยวเขากับนางอย่างยากจะแยกจากม่านโปร่งบางทั้งสี่ด้านของศาลาพลิ้วไหวตามแรงลม เงาร่างสองร่างที่แนบชิดกันแลเห็นได้ลางเลือนจากภายนอกผืนม่านบางเบาโบกสะบัดใกล้เคียงร่างของทั้งสอง ฝ่ามือของต้วนหลิงแนบอยู่ที่ท้ายทอยของหลินถิง ปลายนิ้วทั้งห้าแทรกซอนเข้าไปในเส้นผมอันนุ่มลื่น ลูบไล้อย่างไม่รู้ตัว เส้นไหมที่ผูกผมของนางหล่นลงมาพาดผ่านมือของเขาความซาบซ่านแผ่ซ่านออกมา ทำให้ผู้คนอยากลิ้มรสมากยิ่งขึ้น ต้วนหลิงดูดกลืนกลิ่นอายที่เป็นของหลินถิงอีกครั้งอย่างละโมบ อยากให้กลิ่นของนางแผ่คลุมตนโดยไม่หลงเหลือช่องว่างใดๆ เขาไม่อาจหักห้ามใจได้จนต้องใช้สันจมูกถูไถปลายจมูกของนาง ลมหายใจของเขาเริ่มสับสนวุ่นวาย ริมฝีปากและปลายลิ้นสัมผัสกัน แสงสะท้อนน้ำวาววับ ปลุกอารมณ์ให้ร้อนผ่าว เขาจูบลึกขึ้นโดยไม่รู้ตัวเหตุผลที่จูบหลินถิงคืออะไร…เพียงแค่ได้เห็นหลินถิงก้าวเข้ามาหา ได้ยินเสียงของนาง เขาก็อยากจูบ อยากสูดกลิ่นอายของนาง รับรู้ถึงความอบอุ่นของนาง เขาไม่ได้เมา ยังมีสติแจ่มชัด เพียงแค่…อยากจูบเท่านั้นจริงๆ แล้วทุกครั้งที่หลินถิงเข้าใกล้ ต้วนหลิงมักจะนึกถึงภาพนางที่ไม่สนใจอันตราย มาช่วยเหลือตนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แตกต่างจากความเสแสร้งของผู้คนรอบข้
