ยผูกหน้ากาก พลางโยนหน้ากากที่ดูน่าเกลียดทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ เซี่ยชิงเหอยังไม่พ้นจากความรู้สึกหวาดหวั่นจากการถูกต้วนหลิงทดสอบ สีหน้าจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“ขอโทษ ข้าเองที่ผูกสายหน้ากากไม่แน่น เกือบก่อเรื่องให้พวกท่านลำบากแล้ว…”จินอันไจ้มิได้ตอบอะไร เขาเดินไปยังจุดที่เซี่ยชิงเหอเคยยืนอยู่ มองสำรวจซ้ำไปมา แล้วพบเข็มเงินเล่มหนึ่งฝังลึกอยู่ในเสาไม้ด้านหลัง เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าห่อมันไว้อย่างระมัดระวังก่อนจะดึงออก เข็มเงินเล่มนั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งยามต้องแสงเทียนสลัวเซี่ยชิงเหอเห็นเข้าก็อดขนลุกไม่ได้ “เหตุใดจึงมีเข็มอยู่ที่นั่น?”เข็มนั้นเล็กมากจนแทบมองไม่เห็น จินอันไจ้มองอยู่อึดใจจึงว่า “หน้ากากเจ้าหลุด ไม่ใช่เพราะบังเอิญ แต่เป็นเพราะเข็มเล่มนี้ มันทะลุผ่านปมที่เจ้าผูกไว้ ทำให้สายหลุด แล้วพุ่งไปปักเสาด้านหลังเจ้า”เซี่ยชิงเหอเข้าใจทันที “เป็นฝีมือต้วนหลิง? เขาอยากเห็นหน้าข้า”จินอันไจ้เก็บเข็มที่มีพิษไว้ในกล่องใบหนึ่ง “ไม่ผิด เป็นเขาที่ปาเข็มนี้ออกมา ข้าเห็นกับตา เพียงแต่มันเร็วเกินไปแม่นยำเกินไป ระยะระหว่างข้ากับเจ้าก็ห่างกันพอดี ข้าจึงหยุดมันไม่ทัน”ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ไม่แปลกที่หน้ากากของเขาจะหลุดลงมาทันทีโดยไม่มีสาเหตุ เซี่ยชิงเหอรู้สึกตะลึง “ท่านก็พยายามแล้ว ต้วนหลิงนั้นเฉียบแหลมจริง”จินอันไจ้ไม่เถียง “เขาแน่นอนว่าเฉียบคม อีกทั้งวรยุทธ์ไม่ด้อยกว่าข้า”วันนี้……ถือว่าอันตรายไม่น้อย หาก
