เสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และกลิ่นสุราปะปนกันอย่างอ่อนละมุนชวนเคลิ้มฝันหลินถิงตั้งสติ มองไปรอบๆ หอหมิงเยว่แบ่งเป็นสองฟาก ข้างหนึ่งเป็นนางโลม อีกฟากหนึ่งเป็นชายงาม ตรงกลางมีเวทีผูกด้วยผ้าแดงสำหรับการแสดงของทั้งสองฝ่าย แข่งกันเรียกลูกค้าบนเพดานเวทีนั้นห้อยกระดิ่งเงินระย้า แสงโคมแปดสิบแปดดวงสว่างไสวราวกลางวัน ระหว่างสอดส่องอยู่สายตาของหลินถิงก็ไปสะดุดที่ชายงามผู้หนึ่งบนเวทีงดงามจริงเชียว……นางเริ่มจะรู้สึกสนใจอยู่บ้างแล้วองค์หญิงดูท่าจะเป็นขาประจำของที่นี่ แม่เล้าเจ้าของสถานที่รีบเข้ามาต้อนรับด้วยความเคารพ “ไม่ทราบว่าผู้ติดตามของฝ่าบาทคือ……?”“นางเป็นใครเจ้ามิต้องรู้ แค่ไปเรียกพวกชายงามรุ่นใหม่ให้ข้าก็พอ” องค์หญิงกล่าวอย่างเฉียบขาด แล้วจึงพาหลินถิงขึ้นอาคารฟากชายงาม เข้าสู่ห้องรับแขกห้องหนึ่ง ปล่อยให้เถาจูและนางกำนัลเฝ้าอยู่นอกประตู ไม่นานนัก แม่เล้าก็นำกลุ่มชายงามหน้าตาดีขึ้นมาองค์หญิงเอนกายลงบนตั่ง ให้ชายงามนวดขาให้อย่างผ่อนคลาย “เจ้าก็เลือกตามใจ หากชอบใครก็ให้เขาอยู่ด้วยหากชอบทั้งหมด……ก็ให้เขาอยู่ทั้งหมดเลย คนหนึ่งแค่สิบตำลึงเท่านั้นเอง”หลินถิงไม่อยากเลือกชายงาม นางอยากลงไปดูชายงามเต้นระบำมากกว่า แต่ยังไม่ทันพูดออกไป ก็เกิดเสียงอึกทึกขึ้นนอกหอองค์หญิงขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้น ทำไมเสียงดังนัก?”แม่เล้ารีบออกไปสืบ แล้วกลับมาด้วยสีหน้าลำบากใจ “เป็นพวกองครักษ์เสื้อแพรมาตรวจตราเพคะ”ตั้งแต่คุณช
