กว่าจะเอ่ยถึงเงินตำลึงซ้ำอีกหลินถิงไม่มีวันยอมรับว่า นางเพียงไม่อยากเสียเงินหรอกนะ! ต้วนหลิงก็ไม่ใช่คนขัดสนเสียหน่อย นางสามารถชดใช้เขาด้วยอย่างอื่นแทนได้ เช่น ใช้ความสามารถ “ล่วงรู้อนาคต” ของตนช่วยเหลือเขา หรือถ้าเขาอยากได้สิ่งใด นางก็จะหามาให้ ตราบใดที่ไม่ใช่เงิน และไม่ใช่ชีวิตของนางทันใดนั้น ก็มีเสียงปรบมือพร้อมเสียงชื่นชมดังขึ้น ทำลายความเงียบของลานหลังจวน หลินถิงเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย อยากรู้ว่าไอ้คนบ้าคนไหนกันที่กล้าโห่ร้องอย่างนั้น ที่แท้ก็เป็นเหลียงอ๋องนั่นเอง นางรีบลดการมีตัวตนให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ กลัวจะถูกลากไปมีปัญหาอีกไม่ถูก! คนที่รู้ว่า “หญิงงามจูบต้วนหลิง” คือนาง ไม่ได้มีแค่นาง ยังมีจินอันไจ้อีกคน หลินถิงปรายตามองเวที เห็นจินอันไจ้ในชุดสตรีหน้าซีดเผือดเหมือนเจอผีนางเริ่มอยาก “ฆ่าปิดปาก” เสียแล้วหลินถิงปลอบใจตัวเองอย่างเงียบงันว่า ตราบใดที่นางไม่เขิน คนที่เขินก็คือคนอื่นเหลียงอ๋องเดินลงจากบัลลังก์ขณะปรบมือพลางยิ้มกว้าง พอเดินมาถึงก็เหลือบมองหลินถิงอย่างสนอกสนใจ ก่อนจะหันไปหาต้วนหลิงต้วนหลิงรูปงามราวภาพวาด ผิวขาวเนียน ใบหน้าซีดระเรื่อเพราะฤทธิ์สุรา ริมฝีปากแต่งแต้มด้วยชาดของหลินถิงยิ่งถูกสุราทำให้เลือนจนสีแดงสดยิ่งเด่นตัดกับผิวซีด ดูแล้วทำให้คนจินตนาการไปไกลเสื้อคลุมบนตัวเขาเริ่มหลุดรุ่ย ชุดเฟยอวี้ฝูถูกกดจนยับยู่ยี่ ซ้ำยังเปียกชื้นจากเหล้าที่หยดมาจากริมฝีปากของหลินถ
