ชาการต้วนไม่เอานางคนนี้จริงหรือ? เปิ่นหวางกลับรู้สึกว่าหญิงงามผู้นี้ตกหลุมรักเจ้าแต่แรกพบ ขึ้นมาก็รีบปรี่เข้ามาจูบเจ้าก่อนเสียแล้ว”เมื่อแซวเสร็จ ก็อยากได้คำเห็นชอบ เหลียงอ๋องจึงหันไปถามผู้อื่นว่า “พวกเจ้าว่าใช่หรือไม่?”บรรดาคุณชายต่างมองหน้ากัน ไม่กล้าตอบคำ นี่ไม่ใช่เรื่องของหญิงงามที่พุ่งเข้าจูบอย่างลุ่มหลง แต่เป็นเพราะเหลียงอ๋องข่มขู่ฝ่ายนั้น หากป้อนสุราไม่สำเร็จ ก็ต้อง “ชดใช้ด้วยชีวิต”ใครจะกล้าขัดขืน?พวกเขาแม้จะชอบคลุกคลีเล่นสตรีกับเหลียงอ๋องในยามปกติ ทว่าก็ไม่มีใครกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นฆ่าหญิงสาวได้อย่างใจเย็นเหมือนเขา มองชีวิตคนอื่นไร้ค่าในอดีต เหลียงอ๋องเคยใช้แผนเดิม ส่งหญิงรับใช้หรือสาวงามให้เข้าไปจูบขุนนางที่เคร่งครัด พอฝ่ายหญิงล้มเหลวก็ฆ่าให้ดูต่อหน้า เพื่อเห็นสีหน้าขุนนางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้ แม้ภายหลังจะมีขุนนางถล่มร้องเรียนเขา เหลียงอ๋องก็แค่โดนกักบริเวณอยู่ไม่กี่เดือนบรรดาคุณชายจึงรู้ดีว่าจะต้องประจบประแจงและระวังปากคำยิ่งนัก เพราะหากพลาดพลั้งแม้เพียงคำเดียว อาจถูกฆ่าได้โดยไร้ร่องรอยแต่ครั้งนี้ต่างออกไป ผู้ที่เหลียงอ๋องหมายหัวด้วยกลับเป็นต้วนหลิง รองผู้บัญชาการแห่งกองกำลังองครักษ์เสื้อแพร ข้าราชสำนักที่ได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากใต้หล้า และทรงอำนาจล้นฟ้า ใครเล่าจะไม่รู้ฝีมือขององครักษ์เสื้อแพร? โหดเหี้ยมเด็ดขาด ไม่มีใครกล้าท้าทายยิ่งคิด บรรดาคุณชายก็ย
