๋องชั่ว! นี่เจ้ากล้าใช้ชีวิตข้าขู่เชียวรึ? รอให้ข้ารอดจากจวนเจ้าก่อนเถอะ จะเอาผงคันมาทาให้เกาจนตัวพังเลย!ทว่า……นางก็พลันฉุกคิดขึ้นได้ นี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะได้จุมพิตต้วนหลิงอย่างเปิดเผยก็เป็นได้ ในเมื่อเป็นรับสั่งจากเหลียงอ๋อง ต่อให้รองผู้บัญชาการต้วนไม่พอใจ ก็ย่อมไม่กล้าชักดาบฟันนางในที่สาธารณะแน่นอนหลินถิงจึงค่อยๆ ย่างเท้าลงจากเวที กระโปรงปลิวไสวเผยให้เห็นปลายเท้าเปล่าอันเรียวเล็ก ข้อเท้าประดับกระดิ่งเงิน ดังกริ๊งกร๊างยามนางเดินผ่านต้วนหลิงมองนางก้าวเข้ามา ใบหน้ากำลังจะปฏิเสธ “ข้าน้อยขอปฏิเ-”แต่ยังไม่ทันสิ้นคำ ร่างบางของหลินถิงก็เข้ามาใกล้พร้อมจอกสุราในมือ ก่อนจะยกดื่มสุราเต็มจอกอย่างไม่ลังเลแล้วเขย่งปลายเท้า จูบเข้าที่ริมฝีปากของต้วนหลิงอย่างรวดเร็วทั้งที่นั่ง ทั้งที่ยืน ต่างพากันตะลึง เหลียงอ๋องเองก็ชะงักไปชั่วครู่ มิคิดว่านางรำผู้นี้จะกล้ารุกเสียเอง ไม่แม้แต่จะคำนับก่อนด้วยซ้ำ คล้ายเร่งรีบไปเกิดใหม่อย่างไรอย่างนั้นหลินถิงมิได้ชายตาแลเหลียงอ๋องเลยสักนิด นางยกมือซ้ายขึ้นปิดดวงตาของต้วนหลิงไว้ มือขวายกผ้าคลุมหน้าขึ้นเพียงเล็กน้อย เผยให้เห็นเพียงริมฝีปากอิ่มแดงที่แต้มด้วยชาดและแนวกรามเรียบเนียน ในสายตาผู้คน ดูคล้ายฉากหยอกเย้าเร้าใจของหญิงงามยามป้อนสุราให้บุรุษ แต่แท้จริงแล้ว หลินถิงไม่อยากเปิดเผยใบหน้าตนเองต้วนหลิงก็มิทันตั้งตัว ไม่คิดว่านางจะบุกเข้ามาจูบเขาเช่นนี้ เมื่อรู้สึกตัวอ
