เดินตรงไปห้องนั่งเล่น เปิดคอมพิวเตอร์และเริ่มพิมพ์ ไม่นานเครื่องปริ้นเตอร์ก็ปล่อยกระดาษออกมาหนึ่งแผ่น
โม่จาทาก้มลงอ่านรายการในกระดาษ — กระทะทอด กระทะแบน ข้าวสาร หม้อเคลือบดินเผา ตะหลิว เตาอบ เตาไมโครเวฟ กระทะไฟฟ้า ซิอิ้ว ซุปไก่ … … และอื่นๆ และอื่นๆ
โม่จาทากลืนน้ำลาย เขาเงยหน้ามอง KO สายตาประหนึ่งมองมนุษย์ต่างดาวจากนอกโลก
“นายทำอาหารเป็น?”
KO ตอบอย่างมั่นใจ: “ระดับมืออาชีพ”
โม่จาทาช็อค
“ฉันต้องไป?”
KO พยักหน้า
“แล้วนายล่ะ?”
“ล้างผัก”
“โอ” โม่จาทากวาดตามองกระดาษแผ่นนั้นอีกครั้ง “กระทะไฟฟ้าคืออะไร ตะหลิวแบบไหนที่จะให้ซื้อ ทำจากไม้หรือเหล็กหรือสแตนเลส?”
“… …” KO: “ฉันจะไปกับนาย”
โม่จาทาพากระเป๋าตังก์ใบน้อยและเดินไปซุปเปอร์มาเก็ตใกล้ๆ เมื่อมี KO ไปด้วย การช้อปปิ้งก็จบลงอย่างรวดเร็ว พวกเขาจ้างคนของซุปเปอร์มาเก็ตให้นำของทั้งหมดไปส่งที่อพาร์ทเม้นท์
พอคนส่งของจากไป
“ตะหลิวนั่นต้องล้างก่อนเพราะเพิ่งซื้อมา วันนี้คงต้องใช้เวลามากสักหน่อย” KO ยกข้อมือขึ้นดูเวลา “ไปเล่นเกมส์ อีกสองชั่วโมงค่อยมากิน”
โม่จาทามองตามหลัง KO ที่เดินตรงเข้าครัว เขาตัดสินใจจะกลับไปนอนต่อ เมื่อเขาตื่นขึ้น KO อาจหายตัวไปแล้ว นี่มันดูเหมือนความฝันมากไปนิด
แม้เขาจะรู้สึกเหมือนกำลังฝัน แต่สองชั่วโมงต่อมา โม่จาทาก็นั่งเตรียมพร้อมที่โต๊ะอาหาร และเมื่อเขาเห็นอะไรบางอย่างคล้ายจานอาหารที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะ
