ยวไหนอาจจะรู้จักกัน ครั้งที่เรามีงานฉลองครบรอบของมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ขึ้นเวทีด้วยกัน พวกเขาไม่ได้แสดงด้วยกัน แต่ทั้งคู่เล่นเครื่องดนตรีพื้นบ้าน บางทีพวกเขาอาจคุยกันต่อ”เสี่ยวหลิง: “เซียวไหนอาจไม่ได้มองผู้หญิงก็ได้ ทำไมพวกเธอถึงคิดว่าเขาเป็นคนประเภทนั้น”เอ้อร์ซี: “ไม่เอาน่า เซียวไหนไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น เซียวไหนเคยมองคนดูตั้งแต่เมื่อไหร่ คนที่เขามองต้องแตกต่างจากทุกคน เขามีเป้าหมาย”พวกเธอถกเถียงกัน แล้วจู่ๆเว่ยเว่ยก็วางมือเธอบนมือของเสี่ยวหลิง และพูดอย่างขรึมๆว่า: “มีความจริงเพียงข้อเดียว”เพื่อนๆทุกคนรอฟังด้วยใจจดจ่อDream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 165เว่ยเว่ยพูดอย่างช้าๆว่า: “เขามองมาที่ฉัน”เสี่ยวหลิง: “… …”ซือซือ: “… …”เอ้อร์ซีระเบิดเสียงหัวเราะและพูดอย่างอ่อนแรงว่า: “เว่ยเว่ย เธอไม่รู้เหรอคนลงมติเป็นเอกฉันท์ว่าเธอกับเซียวไหนคือคู่ที่ไม่น่าเป็นไปได้ที่สุด”
นทีแห่งความฝัน
P a g e | 166
