คิด เธอก็เห็นหนุ่มหล่อรูปร่างดีในชุดขาวปรากฏตัวขึ้นรอบๆตัวเหมือนหยุดนิ่ง เว่ยเว่ยได้ยินเพียงเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง เธอเคยคิดว่าวันนี้เธอเห็นหน้าเขาเยอะแล้วคงไม่มีความตื่นเต้นเหลืออยู่ แต่ความจริงคือ หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นกว่าครั้งก่อนที่เห็นหน้าเขาเสียอีกเธอกับเขา หลังจากนี้ทุกอย่างคงไม่เหมือนเดิมแม้มองจากระยะไกล ไม่สามารถสื่อสารกันได้ แต่เหมือนมีสายใยนับพันเส้นเชื่อมโยงไว้เมื่อเซียวไหนเดินเข้ามา มีผู้ชายที่สูงไล่ๆกันสองคนแข่งกันวิ่งไปหาเขาพวกเขาหันซ้ายหันขวามองดูรอบๆตัวเขา คนนึงถึงกับวิ่งออกไปดูที่นอกประตู เว่ยเว่ยมองด้วยความขบขัน สองคนนี้น่าจะเป็นสองคนที่โทรมา พวกเขาคืออวี้กงและพวกหรือเปล่านะนทีแห่งความฝัน
P a g e | 164เพราะมองจากระยะไกล เว่ยเว่ยจึงกล้าที่จะเพ่งมองเขา เซียวไหนผู้ซึ่งทักทายกับเพื่อนๆ จู่ๆก็หันมามองที่สแตนด์เพื่อหาคนที่เพิ่งทิ้งเขาไว้ที่ลานจอดรถเว่ยเว่ยอยากจะคว้าถุงขนมขึ้นมาปิดหน้าแต่ทำได้แค่คิด… …ไหนเหอมองไปรอบๆที่นั่ง และหยุดลงที่ทิศทางของเธอ มองอยู่สักครู่ก่อนจะถอนสายตาแล้วเดินไปยังห้องพักนักกีฬาเว่ยเว่ยรู้สึกเบลอไปชั่วขณะ เมื่อตั้งสติได้ เธอได้ยินซือซือและคนอื่นกำลังเถียงกันซือซือ: “เซียวไหนมองใครน่ะ”เอ้อร์ซี: “เม่งอี่ราน?”ซือซือ: “ไม่แน่ใจ วันนี้มีแต่คนน่ารักเต็มไปหมด”เอ้อร์ซี: “แต่เซียวไหนมองมาทางพวกเรา ฝั่งเรามีแค่เม่งอี่ราน อ้อ ฉันจำได้แล้วว่าเม่งอี่รานกับเซี
