หม … …ตอนนั้นเองที่เธอเริ่มสังเกตเห็นสายตารอบๆตัวเซียวไหนไม่สนใจผู้คนรอบๆ เขาก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ “เธอส่งข้อสอบก่อนเวลา”เว่ยเว่ยพยักหน้า“เกือบทำให้เธอต้องรออีกครั้ง”หืม?เว่ยเว่ยไม่เข้าใจคำพูดของเขา แต่พอสบสายตาของเขาที่มองมาที่เธอ เธอก็เข้าใจว่าเขาหมายถึงเรื่องที่เขาปล่อยให้เธอรอที่สนามประลองเขาคือไหนเหอจริงๆเว่ยเว่ยเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ เธอสั่นศีรษะ: “ไม่… …”Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 149แต่เธอไม่รู้ตัวว่าคำตอบว่า “ไม่” สำหรับอะไรเซียวไหนจ้องมองเว่ยเว่ย ประกายตาขบขันปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาพูดว่า“ไปกินข้าวกันเถอะ”เขาเริ่มเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย เว่ยเว่ยเดินตาม อย่างไรก็คงดีกว่ายืนอยู่ที่นี่ให้คนมอง แต่เดินไปไม่กี่ก้าว เธอก็อดไม่ได้ที่จะมองกลับไปที่ประตูทิศตะวันออกอีกเดี๋ยว … … ไหนเหอจะปรากฏตัวตรงนั้นหรือเปล่า?แม้ว่าจะมีหลักฐานพิสูจน์ว่าเซียวไหนคือไหนเหอ แต่ แต่ มันไม่รู้สึกเหมือนนี่เป็นเรื่องจริงเลย … …เมื่อเธอหันหน้า เท้าของเธอก้าวช้าลง พอเธอหันกลับมา เซียวไหนหยุดเพื่อรอเธอ เว่ยเว่ยรู้สึกอายจึงเร่งฝีเท้าก้าวไปสมทบกับเขา เซียวไหนรอจนเธอเข้ามาใกล้และถามอย่างจริงจังว่า: “เว่ยเว่ย เธอกินปลาหรือเปล่า”โอเค เว่ยเว่ยพ่ายแพ้ต่อเสียง “เว่ยเว่ย” ที่แสนเป็นธรรมชาติของเซียวไหนจากคำถามนี้ เว่ยเว่ยเดาว่าเซียวไหนจะพาเธอไปร้านขายปลาสักร้านในมหาวิทยาลัย แต่เซียวไหนกลับพาเธอเดินลัดเลาะไปที่บร
