ไหนเหอเสนอให้พบกัน เว่ยเว่ยรู้สึก… …จะอธิบายอย่างไรดี เหมือนกับว่าเธอกำลังหิวแล้วจู่ๆก็มีไก่ทอดตกลงมาจากฟ้ามันคือความช็อคมันคือความประหลาดใจมันคือความไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรและแน่นอนมันคือความประหม่าเธอเกือบจะคิดเลยเถิดไปกันใหญ่ ไหนเหอเสนอให้พบกันเพราะเรื่องวีดีโอ บางที นี่อาจจะเป็นข้ออ้าง เธออาจจะเข้าข้างตัวเองเกินไป เว่ยเว่ยเริ่มจมอยู่ในความคิดความคิดเป็นล้านวนเวียนอยู่ในหัว ผลก็คือสมองของเว่ยเว่ยตื้อไปหมดใช้เวลาครึ่งนาทีกว่าเธอจะพิมพ์ตอบไหนเหออย่างเรียบง่ายว่า: “โอเค”Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 139ไหนเหอดูไม่สนใจความล่าช้าที่เกิดขึ้น หลังจากได้ยินคำตอบรับ เขาส่งหมายเลขติดต่อให้เธอ“เบอร์โทรศัพท์ของฉัน 13xxxxxxxx”เว่ยเว่ยมองหมายเลขโทรศัพท์ หัวใจเธอเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่ง ตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนที่ไหนเหอเสนอให้พบกันเบอร์โทรของไหนเหอในที่สุด ในที่สุดพวกเธอก็จะได้รู้จักกันในชีวิตจริงเว่ยเว่ยรีบพิมพ์เบอร์ของเธอ เธอคิดว่าเธอควรส่งเบอร์ให้เขาด้วย แต่ทว่าเธอไม่มีโทรศัพท์ = =โทรศัพท์ของเธอถูกขโมยเมื่อปีก่อน แล้วเธอก็พบว่าชีวิตที่ไม่มีมือถือช่างง่ายและสะดวกสบายเธอจึงยังไม่ได้ซื้อเครื่องใหม่ จริงๆแล้วโทรศัพท์มือถือไม่ใช่ของจำเป็นสำหรับนักศึกษา ผู้ที่เรียนแผนกเดียวกันมักพักในหอเดียวกัน ต้องการอะไรสามารถบอกกล่าวกันได้แต่ตอนนี้ ถ้าเธอไม่ให้เบอร์เขา ไหนเหออาจคิดว่าเธอไม่จริงใจ เว่ยเว่ยลังเลก่อนพ
