งไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาติดอยู่ที่นี่ แต่สุดท้ายก็เพราะท่านข้าจึงต้องอยู่”“ผิดกับข้า นับตั้งแต่เจ้าเข้ามา ข้าก็คิดหาวิธีให้เจ้าอยู่กับข้าที่นี่ตลอดไป”“หึ! แผนของท่านช่างซับซ้อนและร้ายกาจนัก”“หากเจ้าไม่ยอมตกลงรับงานในครั้งนั้น ข้าก็คงต้องคิดแผนออกมาเรื่อยๆ จนกว่าเจ้าจะตกหลุมพราง”“ท่านคิดถึงเพียงนั้นจริงหรือ?” หงซือซือทำตาโตเมื่อได้ฟังความคิดของมังกรขาวเจ้าเล่ห์ที่นอนตะแคงอมยิ้มมองนางด้วยสายตาแพรวพราว“ข้าคิดไว้ยิ่งกว่านั้นเพราะข้าชอบเจ้า ชอบมาตั้งแต่เจ้าเป็นน้องหง การที่เจ้าเข้ามาในวังหลวงและรับปากทำงานช่วยข้านับว่าเป็นลิขิตสวรรค์ ซือซือ ข้าอยากมีลูกกับเจ้าหลายๆ คน”นางยิ้มหวานให้พระสวามี “เอาไว้ให้เจ้าก้อนแป้งทั้งสามนี่โตก่อนเถอะเจ้าค่ะ”“เจ้าสัญญาแล้วนะ ซือซือ”“ต้องดูก่อนว่าท่านช่วยข้าเลี้ยงดูพวกเขาดีเพียงใด?”ฮ่องเต้ทรงยิ้มกว้าง “ได้ๆ ข้าจะทำอย่างดีที่สุดเทียว ต้องทำให้เจ้ายินยอมมีลูกให้ข้าอีก”หงซือซือได้แต่โทษตนเองที่หลงเชื่อมังกรขาวเจ้าเล่ห์ตนนี้ นับตั้งแต่วันที่นางยอมเข้าห้องบรรทมใหม่กับเขาวันนั้น ทุกหัวค ่านางก็ถูกเขาอุ้มเข้าไปใช้เตียงบรรทมก่อนจะออกมาในช่วงหนึ่งชั่วยามต่อจากนั้นเพื่อดูแลลูกๆ ยังไม่ทันได้พิจารณาว่าเขาทำตามข้อตกลงได้ดีหรือไม่? นางก็ตั้งท้องอีกครา เมื่อฮ่องเต้ได้ยินหมอหลวงกราบทูลผลการตรวจร่างกายของฮองเฮาก็ทรงพระราชทานรางวัลก้อนใหญ่ให้“คราวนี้มีมังกรน้อยอีกตั้งสอง ช่
