แล้ว ยามนี้พวกเขาทั้งหวาดระแวงและเหนื่อยอ่อนจากการมีอาหารการกินไม่สมบูรณ์“พวกเขาทั้งนอนน้อยและโหยหิว ต่อให้มียาเพิ่มกำลังกินแต่เรี่ยวแรงพื้นฐานที่ไม่ดี อย่างไรเราก็ได้เปรียบ”เที่ยงคืนวันที่เจ็ด นับเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงที่เต็มไปด้วยเลือดเกลื่อนป่า สำนักมืออสูรถูกชินอ๋องนำคนเข้าถล่มจนล้มตายทั้งหมด ชินอ๋องสั่งเผานักฆ่าเหล่านั้นไปพร้อมกับเรือนใหญ่น้อยจนราบเรียบ“เผาหมดไม่ให้เหลือซาก หากเหลือก็จะขุดหลุมฝังให้หมด!” ความแค้นใจที่พี่ชายต้องนอนแน่นิ่งทำให้ชินอ๋องราวกับกลายร่าง แม้จะไม่รู้วิชากระบี่กราชากวิญญาณทว่าเมื่อได้กินยาเพิ่มกำลังแล้ว แม่ทัพใหญ่ผู้มีฉายาว่าปีศาจภูเขาก็น่ากลัวยิ่งกว่าผู้ใด ชินอ๋องบุกไปจนถึงตัวผู้คุมกฎฝ่ายขวา เป็นเพราะกระบี่ถูกดูดพลังไปเกือบหมดจึงไม่อาจสำแดงเดชได้มากกว่ากระบี่ทั่วไปนัก ชินอ๋องจึงอาศัยวิทยายุทธ์อันแข็งแกร่งและความโหดเหี้ยมที่รบมานับสิบปีตัดหัวอีกฝ่ายได้แล้วก็ให้หู่ซิ่นสือเป็นผู้นำกระบี่ดำออกไปถวายฮองเฮาเมื่อเห็นกระบี่กราชากวิญญาณมาถึงในเช้าวันที่แปด นางจึงนำกระบี่ทั้งสองขึ้นไปวางทางด้านซ้ายและขวาของร่างฮ่องเต้ที่นอนสงบอยู่บนเตียงบรรทม ความร้อนและเย็นไหลบ่าวนเวียนอยู่รอบตัวหมิงเฟยหลง“อาจารย์ เริ่มรักษาฮ่องเต้เถิดเจ้าค่ะ”นางมองใบหน้าซูบซีดของพระสวามีด้วยความปวดใจ ร่างน้อยๆ ทั้งสามในครรภ์คล้ายจะรับรู้ความเสียใจของมารดา พวกเขาจึงดิ้นไปมา หงซือซือจึงยกมือสอง
