ข้างลูบท้องนางเบาๆ คล้ายจะปลอบประโลมเด็กๆ“พวกเจ้าอย่าดื้อสิ! ให้อาจารย์ยายรักษาเสด็จพ่อเสียก่อน”หนึ่งในหมอเทวดาแห่งยุทธภพ ‘ฮูหยินไร้รอย’หรือบัดนี้ยินยอมให้ทุกคนเรียกว่า “ท่านหมอเกา” ยืนมองบุรุษที่นอนนิ่งอยู่ตรงหน้าก่อนจะเปิดล่วมยาคู่ใจหยิบเอาห่อเข็มออกมาคลี่ใกล้ๆ“ข้าคงต้องกินยาปรับลมปราณสักหน่อย กระแสร้อนกับเย็นไหลเวียนอยู่เช่นนี้ข้าอาจจะลมปราณแตกซ่านตายเสียก่อนจะรักษาเขาหาย” ใบหน้าอ่อนหวานงดงาม ส่ายไปมาช้าๆ ก่อนหยิบเอาขวดสีน ้าตาลออกมาเปิดจุกเทเม็ดยาสองสามเม็ดใส่ปากนางเริ่มหยิบเข็มยาวสีเงินอันแรกออกมาแล้วปักไปบนเหนือขมับขยับปลายนิ้วเรียวคลึงเข็มเล็กน้อยเพื่อให้ทิ่มเข้าไปในเนื้อ ก่อนจะไล่เรียงหยิบเข็มต่อไปขึ้นมาทยอยปักไปจนแทบจะทั่วศีรษะ จากนั้นก็เปิดสาบเสื้อบริเวณหน้าอกออก เบะกว้างแล้วเริ่มปักเข็มเข้าไปทีละอัน“เอาเข็มของเจ้าออกมาที อาการของเขาเห็นทีคงต้องฝังเข็มทั่วทั้งร่าง เข็มของข้าคงไม่พอ”หงซือซือไปหยิบเอาห่อเข็มพิษของตนออกมา ฮูหยินไร้รอยรับแล้วหยิบเอาเข็มทั้งหมดไปแช่น ้ายาในถ้วยกระเบื้อง“ทำความสะอาดก่อน เดี๋ยวข้าจะเคลือบยาลงไปอีกรอบ” ท่านหมอเกาหันไปอธิบายให้ลูกศิษย์เพียงคนเดียวฟัง ก่อนจะหยิบเอาเข็มพวกนั้นออกมาแช่ในน ้ายาอีกถ้วยที่เตรียมไว้ จากนั้นก็หยิบขึ้นมาเช็ดแล้วเปิดขาชายผ้าห่มที่คลุมร่างฮ่องเต้จากปลายเท้าพับขึ้นเหนือหัวเข่า แล้วก็เริ่มฝังเข็มที่เท้าทั้งซ้ายและขวา“ต้องรออีก
