“ท่านพ่อของหม่อมฉันได้มาเมื่อสิบกว่าปีก่อนด้วยความบังเอิญ ครั้งนั้นท่านพ่อเดินทางข้ามเขามังกรทะยานไปยังแคว้นจิน ระหว่างทางได้ช่วยเหลือผู้เฒ่าเซียนกระบี่ที่ถูกไล่ล่าจากคนที่ตามหากระบี่ดูดวิญญาณ หลังจากนำท่านผู้เฒ่าขึ้นไปซ่อนยังเรือนบนเทือกเขามิใช่เพียงแค่ฮ่องเต้ที่ทรงตื่นตระหนก ชินอ๋องกับเซียนหย่งไถที่รู้จักตำนานของกระบี่คู่อริของกระบี่กราชากวิญญาณ ในยุทธภพเล่าลือกันว่าในการกำเนิดกระบี่กราชากวิญญาณนั้น ผู้เฒ่ากระบี่มารได้นำเอาเหล็กกล้าอีกส่วนแยกไปหลอมกระบี่ ดูดวิญญาณโดยผสมโลหะพิเศษที่ค้นพบบนเทือกเขามังกรทะยาน ทำให้กระบี่ดูดวิญญาณสามารถต้านทานกระบี่กราชากวิญญาณได้ความแกร่งของกระบี่ทั้งสองนั้นเท่าเทียมกันกระบี่ดูดวิญญาณจะทำให้คู่ต่อสู้รู้สึกหวาดหวั่นคล้ายกับวิทยายุทธ์ลดทอนลงไปทีละน้อยและกลายเป็นความรู้สึกหวาดกลัวผู้ถือกระบี่ในที่สุด“หากต่างฝ่ายต่างถือกระบี่ทั้งสองต่อสู้กันเล่า?”“กระบี่ทั้งสองจะสะท้อนพลังของกันและกันเพคะหากฝ่าบาทถือกระบี่ดูดวิญญาณก็สะท้อนอาการหลอนนั้นไปยังประมุขเถียน ส่วนฝ่าบาทเองก็จะกลายเป็นผู้ที่รู้สึกว่าวิทยายุทธ์ตนเองลดลงจนกลายเป็นหวาดกลัวประมุขเถียน”เมื่อได้ยินฮองเฮาทรงอธิบายเช่นนั้น ทุกคนก็ยิ่งประหลาดใจ “ฮองเฮา เช่นนั้นแล้วฝ่าบาทจะทรงได้เปรียบประมุขเถียนได้อย่างไรพะยะค่ะ?” ชินอ๋องได้ฟังก็ยิ่งสับสน หากพระเชษฐาต้องรับผลสะท้อนจากกระบี่จะมิกลายเป็นกลัวจนต้องยอมแพ้หรอ
