หน้าคุกอาศัยตอนที่ เซียนหย่งไถเดินนำหน้าซัดผงนิทราใส่คนเฝ้าคุกจนนอนแน่นิ่งไปร่างอวบท้วมนอนหันหลังให้กับลูกกรง ขันทีเซิ่งตัวปลอมจึงร้องเรียกเสียงไม่ดังนัก “หู่ฮูหยิน! ท่านตื่นเถอะ”สตรีครรภ์ใหญ่จึงพลิกกายขึ้นมาอย่างว่องไว “มาเสียทีข้ารอตั้งนาน”เสียงแหบห้าวนั้นทำเอาเซิ่งซือจงตัวปลอมผงะหันไปมองหน้าเซียนหย่งไถด้วยสายตาซับซ้อน“ท่านคือเซียนเจียวเหม่ยตัวจริงหรือ?”เมื่อนางมองเห็นบุรุษที่แต่งกายด้วยชุดของสำนักมืออสูรจึงรีบเปลี่ยนท่าที“ใช่! เจ้ามีเคยเห็นฆ่าหรือ? ข้าเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งของสำนักเทียวนะ”“พี่เหม่ยเอ๋อร์นี่ข้าเอง เซียนหย่งไถอย่างไรเล่า?”ใบหน้างดงามของหญิงมีครรภ์ชะงักไปครู่ ‘ก่อนจะพยายามนึกว่าแซ่เดียวกันกับหู่ฮูหยินเสียด้วย คนทั้งสองเป็นญาติกันหรืออย่างไร?’ พลันชายร่างใหญ่ก็เอ่ยซ ้า“ตั้งแต่เราพลัดหลงกันคราวเจอโจรป่า ข้าก็ตามหาพี่ไปทั่วจนมีคนรับอุปการะข้าไว้ กว่าจะออกตามหาพี่ได้ อุตส่าห์ไปถึงสำนักมืออสูรแคว้นเว่ยพี่ก็หนีออกจากสำนักไปแล้ว ตอนนี้ข้าเป็นผู้คุมกฎฝ่ายซ้ายใช้แซ่ซ่ง”เติ้งเฉินฟู่ในร่างเซียนเจียวเหม่ยรีบพยักหน้ารับ“เจ้าจะมาช่วยข้าใช่หรือไม่?”“ท่านเป็นพี่สาวเพียงคนเดียวของข้า จะอย่างไรก็ต้องพาท่านออกไปจากที่นี้ให้สำเร็จ”องครักษ์เติ้งได้ยินตำแหน่งของน้องชายหู่ฮูหยินแล้วก็นึกสบายใจ นับตั้งแต่ถูกจับมาขังไว้ที่นี่เขาก็หวังว่าจะได้พบกับคุณชายจินที่แปลงกายเป็นขันที เห็นว่ามีกำหนดจ
