น้าพี่สาวของตน “พี่เหม่ยเอ๋อร์ท่านไหวหรือไม่?ให้ข้าแบกท่านดีไหม?”เติ้งเฉินฟู่หัวเราะร่า ยกมือขึ้นตบบ่าน้องชายที่แสนดีเบาๆ“ไม่ต้องห่วงข้า รีบนำทางพวกเราไป”“ขอรับ” เซียนหย่งไถพาคนทั้งสองเดินออกไปด้านหลังส้วม“เอ๋? เหตุใดทางออกจึงอยู่ด้านหลังส้วมเล่า?”จินวั่งซู่ยกมือขึ้นบีบจมูกพลางนึกแช่งชักเซียนหย่งไถอยู่ในใจ วางกลไกอุตริเสียจริงทางออกอยู่ด้านหลังเรือนส้วมที่เรียงรายอยู่“อ๋อ…นี่เป็นทางลัดที่ข้ารู้เพียงผู้เดียวน่ะสิ! หากไปทางออกปกติพวกเขาตามเราทันแน่” แม้เซียนหย่งไถจะบอกวิธีเข้าและออกจากค่ายกลพิทักษ์แปดทิศที่เขาสร้างขึ้นให้กับประมุขเถียนแต่ก็ไม่ลืมที่จะซ่อนทางออกลัดเอาไว้ในกลไกที่ตนสามารถเข้าออกได้รวดเร็วกว่าผู้ใดเอาไว้ด้วยจินวั่งซู่พยักหน้ารับ ‘มิน่า…จึงได้ฉายาว่ากุญแจนรก ทำค่ายกลได้ซับซ้อนไม่พอยังจะซ่อนเส้นทางส่วนตัวเอาไว้อีก นับว่าเป็นค่ายกลซ้อนค่ายกลดีๆนี่เอง’“เจ้ายังไม่บอกข้าเลยว่าแก่นของค่ายกลของเจ้าคืออันใด?”เซียนหย่งไถหัวเราะหึๆ “ค่ายกลพิทักษ์แปดทิศนี้ข้าคิดค้นขึ้นไม่นานมานี่เอง ตอนที่มาเห็นป่าแห่งนี้ใหม่เพื่อมิให้ผู้ใดเข้ามาได้ถึง หัวใจสำคัญคือ เหมือนจะมองเห็นแต่ไปไม่ถึง ไม่ว่าท่านจะมองจากทิศใดล้วนมองเห็นแต่ก็ไปไม่ถึงทั้งสิ้น”
