ตลาดผีกับประมุขคนเดิม ในฐานะที่เขาเป็นผู้คุมกฎฝ่ายขวาและกุมตราประจำสำนักจึงไม่ยากที่จะเลื่อนขึ้นประมุขคนต่อไป แต่เพราะลงมือเพียงลำพัง ความลับที่รู้เพียงสองหูหากไม่ปล่อยออกทางปากย่อมไม่มีผู้ใดรู้เห็นอีก เถียนลู่หลินจึงกลายเป็นประมุขคนใหม่ที่ได้รับการเคารพจากคนในสำนักและพุ่งเป้าการลอบสังหารไปที่ฮ่องเต้หมิงขันทีเซิ่งลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อรู้สึกตัวว่ารถม้ามีการสั่นรุนแรงขึ้น ดวงตาของเขาหรี่ปรืออยู่ชั่วขณะก่อนที่จะทบทวนว่าตนเองกำลังอยู่ที่ใด?“เจ้าตื่นแล้ว ยามนี้ใกล้จะถึงจุดหมายเต็มที”ขันทีตัวปลอมตกใจที่อู๋กงกงยอมถอดหน้ากาก“ข้าลืมบอกเจ้าไป ข้ามิใช่อู๋กงกง ต่อไปให้เรียกข้าว่าประมุขเถียน”ขันทีทำสีหน้าตกใจได้แนบเนียนจนเถียนลู่หลินหัวเราะลั่น “ใช่! ข้าคือทายาทตระกูลเถียนที่หลงเหลือจากการประหารชีวิตในครั้งนั้น” ประมุขสำนักนักฆ่ามืออสูรยิ้มขมขื่นเมื่อนึกถึงอดีต “ข้าเคยเป็นคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงมาหลายปี แต่หลังจากถูกเนรเทศไปยังชายแดนก็ได้รับความช่วยเหลือโดยบังเอิญจนเดินได้และกลายเป็นหนึ่งในนักฆ่าระดับสูง ยามนี้สำนักมืออสูรล้วนเป็นคนของข้า”“ท่านนำข้ามาที่นี่เพราะต้องการสิ่งใดขอรับ?”“เจ้าชอบเงินมิใช่หรือ? การติดตามข้ามายังสำนักย่อมจะทำให้เจ้าได้เงินอีกมหาศาลขอเพียงเจ้ารับใช้ข้าอย่างซื่อสัตย์”จินวั่งซู่ผู้หัวไวได้ยินเช่นนั้นก็รีบประสานมือ ค้อมศีรษะกล่าวขอบคุณ เห็นทีเจ้าขันทีเซิ่งตัวจริงคงจะทำทุ
