ยวพยักหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน เดือนที่ผ่านมานางนอนไม่ค่อยหลับทำให้ไม่ค่อยอยากอาหารจนร่างกายอิดโรยผ่ายผอม สามีเองก็พลอยมีความทุกข์ใจ ยามเมื่อเขากลับเข้าวังจึงดูไม่ค่อยสดชื่นแจ่มใสนัก กลับออกมาคราวนี้เขาหิ้วเอาห่อยาบำรุงครรภ์จากสำนักหมอหลวงมาด้วยรอยยิ้มขันทีก่วนได้ยินชื่อของนางก็นึกสะดุดใจ ทว่ากลับไม่รู้ว่าตนเองนึกสะดุดที่ใด? กระทั่งองครักษ์ป้อนยาภรรยาเสร็จก็สั่งให้สาวใช้ประคองนางกลับเข้าไปในห้องนอน“พวกเจ้าดูแลฮูหยินให้ดี ข้ามีธุระต้องคุยกับคุณชายท่านนี้”เมื่อเห็นว่าขันทีหนุ่มดูเหมือนไม่อยากพูดเรื่องร้อนใจในห้องโถงแม้จะไม่มีคนเหลืออยู่แล้ว จูจิ้นติ้งจึงเชิญให้ก่วนหย่งฟูเข้าไปในห้องหนังสือของเขาแทน“หากคุยกันในห้องนี้ เจ้าน่าจะสะดวกใจแล้วกระมัง?”ก่วนหย่งฟูถอนหายใจออกมาเบาๆ “เรื่องที่ข้าอยากจะพูดเดิมพันด้วยชีวิตของคนหลายคนจึงไม่อาจให้บุคคลที่สามได้ยินด้วยได้”สีหน้าเคร่งเครียดของขันทีหนุ่มทำเอาจูจิ้นติ้งพลอยหายใจไม่ทั่วท้อง“เรื่องอันใด?”“นักฆ่าสำนักมืออสูร”“หือ….” ดวงตาของจูจิ้นติ้งเบิกโพลงขึ้นและยิ่งทวีความตกใจเมื่อก่วนหย่งฟูเล่าเรื่องที่เขาได้เห็นและได้ยินอู๋กงกงกับชายชุดดำพูดคุยกันในเรือน“อู๋กงกงมิใช่ตัวจริงงั้นหรือ?”“อาจจะฟังดูเหลือเชื่อแต่เขาเป็นนักแปลงโฉมแน่ๆ ใบหน้าที่ข้าเห็นมิใช่อู๋กงกงคนเดิม”จูจิ้นติ้งที่ได้รู้จักเซียนพันหน้าตัวจริงอย่างหลวนฮองเฮาแล้วจึงพยักหน้า“ข้าเชื่อเจ้าแต่เรื่อ
