่อนที่จะโยกย้ายเหล่านักฆ่าเข้ามาในแคว้นหมิง ตั้งแต่ก่อตั้งสำนักมืออสูรในแคว้นเว่ยพวกเขาล้วนสร้างนักฆ่าได้จำนวนมากและรับเฉพาะงานที่รายได้สูงนั่นคือลอบสังหารบุคคลที่มีค่าหัวหลายพันจนถึงหมื่นตำลึง ส่วนใหญ่มักจะเป็นขุนนางระดับสูงหรือราชนิกูลในตระกูลสำคัญๆ“ในเมื่อใบหน้านั้นไม่เคยมีคนรู้จักก็อาจจะเป็นพวกที่มีวิชาแปลงโฉม หากข้าได้เห็นตัวมันอีกครั้งก็คงจะไม่พลาด” อู๋กงกงตวัดสายตามามองลูกน้องคนสนิท “เซียนเจียวเหม่ยที่หายไปเล่า? เจ้าหาตัวนางเจอหรือไม่?”“มีคนบอกว่าเคยเห็นนางครั้งหนึ่ง แต่ตามตัวนางไม่ทันขอรับ เหมือนนางจะไปกับองครักษ์วังหลวง”“หืม! นางเป็นสายให้คนในวังหรือ?”“ข้าให้คนสืบหาตัวนางอยู่”“พวกเราเร่งหาตัวนางให้พบ ยามนี้สำนักของเราที่แคว้นเว่ยถูกทำลายเสีย ราบคาบแล้วเพราะชินอ๋องยกทัพไปจนถึงที่ เห็นทีฝ่าบาทอาจจะทรงรู้เห็นกับเรื่องนี้จึงให้ชินอ๋องไปจัดการ พวกเจ้าระวังตัวด้วย…หากพบตัวเซียนเจียวเหม่ยอย่าลืมจับเป็นนางไปขังไว้เรือนด้านนอกเพราะหากจับนางมาได้เราต้องเค้นหาตัวผู้แปลงโฉมได้เช่นกัน”“ขอรับ!”อู๋กงกงลอกหน้ากากของตนเองออก นับตั้งแต่อู๋กงกงตัวจริงลากลับบ้านไปครานั้นเขาเดินทางมาถึงแคว้นหมิงพอดีทำให้เขามีโอกาสแทรกเข้ามาอยู่ในวังหลวง น่าเสียดายที่ระยะนั้นมีหลวนฮองเฮาเข้ามาในวังฮ่องเต้จึงทรงมิค่อยให้ความสำคัญกับเขานัก จากที่เคยตรัสเล่าเรื่องต่างๆ บ้างกลายเป็นมิเล่าเรื่องใดให้ฟังอีก ซ ้ายังเร