าทรงเคร่งเครียดนัก ฝ่าบาทเป็นเพียงหลักยึดเหนี่ยวเดียวของราชวงศ์โจวแล้ว”“ยังดีที่ข้ามีท่านกั๋วกงอยู่อีกคน” โจวเฟิงยิ้มอ่อนๆ เมื่อนึกถึงว่าต้องกลับไปร่างราชโองการแต่งตั้งท่านกั๋วกงเป็นท่านราชครูและแต่งตั้งเฉียงเจียวมิ่งเป็นฮองเฮา คราวนี้คงไม่มีผู้ใดกล้าคัดค้านมิ่งเอ๋อร์ขึ้นเป็นใหญ่ในวังหลังอีกแล้ว!