ั้นก็ตกใจ ก่อนหน้านี้ตอนที่ราชครูหมิงใช้สรรพนามเรียกกุนซือหงว่านางเขาก็คิดแล้วว่าบางทีนางอาจจะเป็นสตรีปลอมตัวมา เมื่อเห็นท่าทีของหงอี้เทียนยิ่งทำให้ดูชัดเจนยิ่งขึ้น“กุนซือหง เป็นอันใดไป?”“นางปวดท้อง พะยะค่ะ”โจวเฟิงตกพระทัยยิ่งนัก “มิ่งเอ๋อร์ ช่วยประคองกุนซือหงมานั่งพักก่อน”ราชครูหมิงหันกลับมามองหงซือซือเมื่อเห็นนางถูกประคองไปนั่งเก้าอี้ด้านหลังก็รีบหันมาสั่งพี่เขย “อี้เทียน เจ้าช่วยไปยืนแทนตำแหน่งข้าที พวกเขาจะได้ประคองค่ายกลคุ้มครองเราได้”“ได้!”ราชครูหมิงสลับตำแหน่งกับหงอี้เทียนโดยเร็ว เขารีบเข้าไปกอดหงซือซือด้วยความห่วงใย “เจ้าออกแรงมากเกินไปหรือ? เจ้าพวกนี้จึงได้ไม่สบาย” ชายหนุ่มร่างใหญ่ใช้มือลูบหน้าท้องของหงซือซือในคราบหนุ่มน้อยไปมา โจวเฟิงที่ยืนสังเกตการณ์อยู่พอจะเดาบางสิ่งได้“นางตั้งครรภ์งั้นหรือ?”“ใช่แล้ว! ลูกของข้าเอง พะยะค่ะ” ราชครูหมิงหันไปตอบโจวเฟิงผงะ ที่แท้กุนซือหงผู้นี้คือสตรีที่เป็นภรรยาของราชครูหมิงมิใช่บุรุษอย่างที่เห็นจากภายนอก แต่ยามนี้มิอาจซักไซ้สิ่งใดได้แต่หาวิธีช่วยเหลือนางให้ดีที่สุด“ท่านกุนซือ ท่านอาจจะเหน็ดเหนื่อยเกินไป พักแล้วผ่อนคลายสักหน่อยเถิด” พระสนมเฉียงที่ยืนฟังอยู่นานจนจับต้นชนปลายได้แล้วรีบเตือนหงซือซือนางจึงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาวขึ้น“ขันทีเกิ่งใกล้มือเจ้าพอจะมียาลมบ้างหรือไม่?”แม้แท่นประดับด้านบนจะถูกล้อมไว้ ทว่าเหล่าขันทีที่อยู่รับใช้ฮ่องเต้และพระส
