้รับการช่วยเหลือจากหมอหลวงจนดึงเอามีดสั้นออกมาและห้ามเลือดเอาไว้ได้แล้ว หันมามองสถานการณ์เวทีด้านหน้าด้วยสายตาอาฆาต“ฝูหยาง ฆ่าพวกมันให้หมดเดี๋ยวนี้!”หัวหน้ามือปราบเมืองหลวงเมื่อเห็นญาติผู้พี่ของตนลุกขึ้นนั่งได้ก็รีบหันไป สั่งคน “ฆ่าให้หมด!”ราชครูหมิงถอยหลังไปกอดร่างของกุนซือหงเอาไว้“แมวดำ ป้องกันกุนซือหงด้วยชีวิตของพวกเจ้า!”“ขอรับ!” เหล่าชายชุดดำที่ยืนล้อมหงซือซือร้องออกมาพร้อมกัน“องครักษ์จังและพรรคพวกจงฟังข้า พวกเจ้าคุ้มครองฮ่องเต้โจวเฟิงให้ดีถอยไปป้องกันด้านหลังด้านหน้าข้าจะวางค่ายกล” ราชครูหมิงเรียกเหล่าองครักษ์ของตนมาด้านหน้า “ค่ายกลเก้าดวงดาว!”เมื่อราชครูตะโกน ชายในชุดเทาทั้งหมดก็รับคำแล้วกระโจนมาด้านหน้ายืนในตำแหน่งที่แตกต่างกันเป็นแนวทะแยงประสานคล้ายตำแหน่งดวงดาวทั้งเก้าครั้นฝูหยางสั่งให้บุกผู้คนที่มุ่งเข้ามาด้านหน้าล้วนแล้วแต่กระเด็นออกไป กระบี่ของคนในค่ายกลเป็นจังหวะที่สอดรับกันครั้งละสองถึงสามคนทำให้ไม่มีผู้ใดสามารถบุกเข้ามาได้หงซือซือยืนมองการปะทะตรงหน้าด้วยความกังวล แม้ว่าคนของพวกนางจะเก่งกว่าคนของฝูจินหรงทว่าการต่อสู้ที่ยืดเยื้อมานานเกือบสองชั่วยามก็ทำเอาเหนื่อยอ่อนมิใช่น้อย ยิ่งคิดนางยิ่งเครียดจนเริ่มปวดท้อง“โอ๊ะ! ขะ ข้าปวดท้อง”หงอี้เทียนที่ยืนอยู่ข้างนางตกใจยิ่งนักรีบเข้าประคองนางเอาไว้“ซือซือ เจ้าเป็นอันใด?”ฮ่องเต้โจวเฟิงที่ได้ยินหงอี้เทียนเรียกกุนซือหงด้วยชื่อเช่นน
