ลุ่มของราชครูหมิงหัวหน้าองครักษ์ของโจวอ๋องเมื่อเห็นสภาพของเจ้านายก็คุกเข่าลงทันที“กระหม่อมบกพร่องออกมาปกป้องท่านอ๋องช้านัก”“อย่าโทษตนเองเลย เหตุครั้งนี้สุดวิสัยนัก พวกเจ้าเองก็ถูกจับกุมคุมขัง รอดออกมาได้ก็ดีแล้ว ช่วยกันอารักขาฮ่องเต้ก่อนเถอะ”กลุ่มชายในชุดเทาที่จัดการกับทหารที่พุ่งเข้ามาล้อมร่วมสามร้อยนายจนร่วงนอนเกลื่อนพื้น ยืนเป็นแถวเพื่อเตรียมปะทะกับทหารและมือปราบที่มุ่งเอาชีวิตฮ่องเต้โจวเฟิง หัวหน้ามือปราบฟูหยางเมื่อพลาดการเอาชีวิตโจวอ๋องก็รีบนำคนติดตามมา“หึ! เห็นทีพวกเจ้าคงต้องสิ้นชีวิตด้วยกันที่นี่ซะแล้ว” เขากวาดตามองจำนวนคนข้างหน้าด้วยความลำพองใจ “คนของข้ามีเยอะกว่าคนของพวกเจ้านักวางอาวุธเสียดีๆ ข้าอาจจะขอให้ใต้เท้าฝูไว้ชีวิตพวกเจ้า”หงซือซือหันไปด้านหลัง เห็นร่างของฝูจินหรงที่ถูกหามเข้ามาด้านหนึ่งของท้องพระโรงมีหมอหลวงเข้าไปช่วยตรวจบาดแผลถึงสามคน“เจ้าแน่ใจหรือว่าใต้เท้าฝูจะรอดชีวิตไปได้?”ฝูหยางที่กุมทั้งกำลังคนจากกองปราบและกองทหารวังหลวง นึกฮึกเหิมหากญาติผู้พี่ตายไปในยามนี้ตัวเขาก็พร้อมจะขึ้นมาแทน‘หรือว่าข้าจะต้องกลายเป็นฮ่องเต้แทนฝูจินหรง’ในยามที่ยึดอำนาจไว้ได้มือฝูหยางหมดสิ้นความกลัวเขาเห็นโจวเฟิงในชุดมังกรทองข้างหน้าพลันคิดว่าตนเองก็คู่ควรกับชุดนี้เช่นกัน“รอดหรือไม่รอดยามนี้ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วเพราะทุกคนในที่นี้ล้วนตกอยู่ในเงื้อมมือของข้า จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด”ฝูจินทรงได
