งชัดเจนองครักษ์เงากลุ่มเดียวฆ่าฟันมือปราบของฝูจินหรงร่วงลงพื้นราวใบไม้ร่วง“ใต้เท้าฝูท่านดูคนของราชครูหมิงสิ ล้วนเป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวทั้งนั้น”นักฆ่าสำนักมืออสูรบัดนี้ประมือกับคนชุดดำของราชครูหมิงกลับล้มตายด้วยการใช้เคล็ดลับในวิชากระบี่กราชากวิญญาณของสำนักตนออกมาต่อสู้อย่างสูสีกลุ่มคนชุดเทามีบาดเจ็บบางเล็กน้อยแต่กลับยังไม่มีผู้ใดล้มตาย แม้จำนวนจะน้อยกว่ามากแต่กลับพลิกสถานการณ์ ทั้งองครักษ์ฮ่องเต้โจวเฟิงที่เหลือและกลุ่มของกุนซือหงที่ตามมาสมทบบัดนี้กลายเป็นกลุ่มใหญ่ที่ยืนประจัญหน้ากับฝูจินหรง“ใต้เท้าฝู เจ้าคงเห็นแล้วว่าพวกเรามิได้เป็นรอง ดูสิว่าศพคนของเจ้ามากพอจะฝังบนเนินเขานอกเมืองได้กี่เนินแล้ว”ฝูจินหรงดวงตาแทบถลนเมื่อเห็นว่าศัตรูของตนยังไม่มีสักศพ เพียงแต่บาดแผลตามเนื้อตัวปรากฏให้เห็นเด่นชัดเพียงบางคน“คนแค่หยิบมือที่ประกาศว่าจงรักภักดีหากคิดจะต่อสู้กับคนที่ข้านำมาวันนี้ คงได้แต่ภาวนาให้พวกเขารอดชีวิตแล้ว”ราชครูหมิงก้มหน้าเล็กน้อยกวาดสายตามองดูนักฆ่าสำนักมืออสูรที่นอนตายเกลื่อนอยู่ตรงหน้าและกวาดสายตาประเมินกำลังคนของฝูจินหรงที่เหลือ‘นับว่าไม่ได้เสียเปรียบมากนัก…ถ้าสู้หนึ่งต่อสามคนของข้ากำจัดได้สบาย’“เจ้าแน่ใจหรือ? เช่นนั้นชีวิตของเจ้า…ฝูจินหรงจงรักษาให้ได้เห็นแสงอาทิตย์อุทัยก็แล้วกัน!” น ้าเสียงอันทรงอำนาจของราชครูหมิงที่ยืนอยู่ท่ามกลางองครักษ์เงาและองครักษ์ชุดเทานั้นทำให้เหล่าขุนน
