ซู่ยินยอมฝึกแต่โดยดี เขาเองก็นึกหวาดกลัวตนเองจะเจอถูกหลงและอีกอย่างวิชาของสำนักมืออสูรหากมิได้ท่านอาของหลวนฮองเฮาผู้นี้มาบอกเคล็ดวิชาให้คงยากที่องครักษ์ทั่วไปจะสู้ภายในสิบเพลงแล้วจะเอาชนะนักฆ่าเหล่านั้นได้“พวกเขามิได้มีเพียงเพลงกระบี่ที่ร้ายกาจ ทว่าพละกำลังพวกเขาก็เหนือมนุษย์นัก ครั้งนี้ข้าได้นำยาเพิ่มพลังชั่วคราวมาให้เจ้าด้วย” นางควักเอาขวดยาออกมามอบให้หลานสาว “ในนี้มีหนึ่งร้อยเม็ด ทุกคนกินได้เพียงวันละหนึ่งเม็ด หากเริ่มกินแล้วยาจะออกฤทธิ์ได้เพียงสองชั่วยาม จงเร่งจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด”ระหว่างนั้นข่าวของนักฆ่าสำนักอินทรีที่ถูกนักฆ่ามืออสูรไล่ล่าล้มตายไปหมดบนหน้าผาอินทรีผงาดก็มาถึงเมืองหลวง“ศพของแม่ทัพน้อยต้วนเหรินเจี๋ยถูกพบตกลงไปตายอยู่ข้างล่าง คนของเรายืนยันแล้วว่าเป็นศพคนผู้นั้นจริงขอรับ” หัวหน้าสวีที่ส่งคนสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟลอบติดตามนักฆ่ามืออสูรของใต้เท้าฝูไปกลับมารายงาน “บัดนี้นักฆ่ามืออสูรทั้งหมดเดินทางขึ้นเหนือไปแล้วขอรับ”“เห็นทีจะเป็นเหมือนทีเราคาด” หงอี้เทียนหันไปมองน้องสาวที่นั่งลูบหน้าท้องกลมของตน “เจ้าเองก็เลิกเข้าวังได้แล้ว เห็นชัดเจนเช่นนี้เก็บตัวอยู่แต่ในนี้เถิด”“เจ้าอยู่ในนี้ปลอดภัยที่สุดแล้ว ข้าเองก็จะได้สบายใจ เรื่องข้างนอกปล่อยเป็นธุระของข้าเถิด”หงซือซือพยักหน้า ย่างเข้าปลายเดือนที่สี่เจ้ามังกรน้อยดูจะเติบโตอย่างรวดเร็ว หน้าท้องของนางเริ่มนูนจนสังเกตเห็นได้ชัด
