กับจะซื้อที่ดินในอีกสองอำเภอทางผ่านด้วย ซูม่านถิงฟังแนวทางที่คุณหนูจินเล่ากิจการปศุสัตว์จนเคลิ้มไปไม่รู้ตัวดื่มสุราเข้าไปได้หลายจอกแล้วสติของนางก็เริ่มพร่าเลือน เมื่อหงซือซือสังเกตเห็นจินวั่งซู่ก็เดินมาสมทบพร้อมด้วยกระดาษและพู่กันครบชุด สาวใช้สองคนรีบมาเก็บสำรับอาหารออก เช็ดโต๊ะเรียบร้อยเหลือเพียงกาสุรากับจอกสองใบ“คุณชายจิน เริ่มงานของเราได้แล้ว” หงซือซือโบกมือไปมาต่อหน้าซูม่านถิงเมื่อเห็นการตอบสนองของนางดูเชื่องช้าลงก็หันไปพยักหน้าให้กับจินวั่งซู่“เริ่มถามได้แล้วใช่หรือไม่?”“อืม…ยามนี้นางจะบอกความจริงที่นางรู้ทุกสิ่งกับเรา”จินวั่งซู่วางกระดาษลงและหันไปบอกให้สาวใช้ฝนหมึกเตรียมพู่กัน หงซือซือทำหน้าที่ซักถามส่วนจินวั่งซู่มีหน้าที่บันทึกคำให้การของซูม่านถิง“ซูม่านถิง ใต้เท้าฝูคิดแผนไว้เช่นใดบ้าง?”“เขากะจะให้แม่ทัพต้วนก่อการกบฏแล้วตนเองเป็นผู้ปราบ เมื่อปราบสำเร็จได้รับความดีความชอบจากฮ่องเต้ ก็จะขอพระราชทานยศเป็นอัครมหาเสนาบดีเพื่อจะได้เป็นใหญ่กว่าขุนนางทั้งปวง จากนั้นจึงค่อยหาทางครอบงำฮ่องเต้”หงซือซือพยักหน้า ครานั้นที่เขาพูดกับนางก็คล้ายๆ เช่นนี้“เขาคิดจะสังหารฮ่องเต้หรือไม่?”ใบหน้าเซื่องๆ ของซูม่านถิงนิ่งอยู่ครู่หนึ่งจึงค่อยๆ พยักหน้า“เขามิใช่แค่คิด ท่านพี่เป็นคนว่าจ้างนักฆ่ามาจากสำนักมืออสูร คราวก่อนร่วมมือกับฮองไทเฮาลอบส่งคนพวกนั้นเข้าวัง แต่สังหารฮ่องเต้ไม่สำเร็จ”“ที่แท้….ผลงานคร
