าวก่อนก็เป็นของคนทั้งสอง!”หงซือซือเขม่นเข่นเขี้ยว “มิน่าเล่า? นักฆ่าแอบเข้าวังได้หลายสิบคนหากไม่มีคนในเป็นใจจะเข้าไปได้อย่างไรกัน?”มองเห็นหงซือซือหน้าตาเคร่งเครียด จินวั่งซู่ก็เงยหน้าจากการเขียนคำสารภาพตรงหน้า “ท่านก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยหรือ?”“หากไม่มีข้า โจวเฟิงก็คงเหลือแต่ชื่อไปแล้ว”จินวั่งซู่มีสีหน้าเลื่อมใส “กุนซือหง ท่านช่างอยู่เหนือความคาดหมายของ ข้านัก”หงซือซือรีบรินสุราให้ซูม่านถิงอีก “เจ้าดื่มอีกสักจอกสิ” อนุซูทำตามอย่าง ว่าง่าย“ท่านผสมสิ่งใดลงในสุราบ้าง?” แม้ยาคายความจริงจะทำให้คนที่ดื่มพูดเพียงความจริงแต่อาการของซูม่านถิงกลับแตกต่างไป นางดูเซื่องซึมและเชื่อฟังคำสั่ง“ข้าก็แค่เพิ่มยาเชื่อฟังเข้าไปอีกเม็ดเพราะขี้เกียจตะล่อมถามนาง สู้ดีให้นางฟังคำสั่งข้าแล้วพูดความจริงออกมาจะไม่ง่ายกว่าหรือ?”จินวั่งซู่มองหงซือซืออย่างตื่นตระหนก หากว่าพราชายาฟ่านซิ่วอิงเป็นคนโฉดแล้ว หลวนฮองเฮาหรือหงซือซือผู้นี้นับเป็นคนมหาโฉดเพราะนางทั้งมีวิทยายุทธ์ขั้นสูงสามารถกำจัดนักฆ่าระดับสูงจากสำนักมืออสูรได้ ซ ้ายังมียาโฉดสารพัดชนิดมาใช้จัดการกับศัตรู‘สตรีที่แวดล้อมข้าเหตุใดจึงมีแต่คนน่ากลัวนัก? เห็นทีข้าคงไม่แต่งงานจะดีกว่าหากจะต้องเผชิญเล่ห์กลของพวกนางเช่นนี้’หงซือซือหันไปสนใจซูม่านถิง “มีผู้ใดเป็นคนติดต่อสำนักมืออสูรให้ใต้เท้าฝู?”“เห็นว่าเป็นขุนนางในแคว้นหมิงเจ้าคะ”ทั้งสองผู้สอบสวนได้ยินเช่นนั้นก็หัน
