ะเจ้าค่ะ มิฉะนั้นหากแม่ทัพต้วนยกทัพมาก่อนราษฎรจะเดือดร้อนนะเจ้าคะ”“บ่ายนี้ข้าจะเข้าเฝ้า กราบทูลแผนการของต้วนจินป้านให้ฝ่าบาททรงทราบ เจ้าพักผ่อนให้ดีเถิด” ฝูจินหรงจิบน ้าชาพูดคุยกับซูม่านถิงอยู่อีกครู่หนึ่งก็เดินทางออกจากจวนไปเมื่อเห็นใต้เท้าฝูออกจากจวน จินวั่งซู่ในหน้ากากของแมทัพน้อยต้วนซิงซวี่บุตรชายของแม่ทัพต้วน นำกำลังทหารสิบนายมายังจวนใต้เท้าฝู อ้างกับพ่อบ้านว่าได้รับคำสั่งให้พาซูม่านถิงออกไปพบกับใต้เท้าฝูโดยเร่งด่วน พ่อบ้านจ้านฟังแล้วตกใจยิ่งรีบสั่งให้เสี่ยวสุ่ยพาซูม่านถิงตัวปลอมนั่งรถม้าออกไป“เอ๊ะ! ท่านแม่ทัพน้อยเหตุใดต้องหยุดที่ภัตตาคารด้วยล่ะเจ้าคะ?”“พอดีใต้เท้าฝูให้นางรออยู่ที่นี่ก่อน ประเดี๋ยวใต้เท้าฝูจะตามมา”เสี่ยวสุ่ยที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางก็พยักหน้า นางเคยเห็นนายทหารหนุ่มผู้นี้สองสามครั้งและรู้ว่าเขาคือบุตรชายของแม่ทัพต้วนจริงจึงมิได้ลังเลที่จะพานายผู้หญิงของตนออกจากจวนตามคำบอกเล่าซูม่านถิงตัวปลอมขึ้นไปชั้นบนของภัตตาคารที่มีห้องพักส่วนตัว สลับตัวกับซูม่านถิงตัวจริงเรียบร้อยก็หันไปพยักหน้าให้แม่ทัพน้อยตัวปลอม“ข้าจะกลับเรือนรับรองไปหาพี่สามก่อน เจ้าจัดการทางนี้ให้เรียบร้อย”ซูม่านถิงตัวจริงที่เพิ่งได้สติ มองเห็นแม่ทัพน้อยซิงซวี่นั่งชิดอยู่กับร่างตนที่นอนราบบนเตียงรู้สึกตกใจยิ่งนัก“ทะ ท่าน ท่านเป็นคนพาข้ามาที่นี่งั้นหรือ?”“อืม…ก็เจ้าตามข้าออกมาจากจวนเองนี่”นางก้มลงมองเสื้อผ
