ดเช่นกัน”กุ้ยเพียนโจวได้แต่ก้มหน้ารับคำสั่งราชครูด้วยความเคารพนบนอบ นับตั้งแต่เรื่องในท้องพระโรงวันนั้นจบลงเขา ทรัพย์สินที่ได้มาจากก่งจั๋วหรานทั้งหมดถูกริบเข้าท้องพระคลัง เกอฮูหยินเสียดายอย่างยิ่งแต่ยังดีที่รักษาหัวไว้บนบ่าได้นางจึงได้แต่หุบปากยืนนิ่งๆอยู่ด้านข้างสามี“ฮูหยินเพราะความโลภมากของเราสองคนแท้ๆเกือบจะทำให้สิ้นทั้งชีวิตและสิ้นทั้งตระกูล จากนี้พวกเราต้องระวังใจของตนเองให้ดี สิ่งใดไม่ควรได้มาก็ไม่ควรนำมาเพราะสุดท้ายเป็นการนำเคราะห์ร้ายเข้าเรือน”แม่ทัพต้วนจินป้านเพิ่มความระแวดระวังมากยิ่งขึ้น เวรยามรอบจวนก็เพิ่มจำนวนคนอีกเท่าตัว เขาไม่ใคร่จะไว้ใจผู้ใดมากนัก นอกจากกองทัพภาคกลางแล้วตัวเขามีรองแม่ทัพไว้ใจได้คุมกองกำลังภาคเหนือและภาคใต้ซึ่งเป็นทัพใหญ่ หากจะต้องต่อกรกับรองแม่ทัพกุ้ยที่ดูแลเพียงกองทัพภาคกลางก็ไม่นับเป็นกระไรได้!แม้จะระวังถึงเพียงนั้นแต่ก็ไม่อาจป้องกันสาวใช้ตัวปลอมที่เข้ามาวนเวียนคอยเติมน ้าชาและอ่างล้างมือพร้อมทั้งผ้าสะอาดในยามรับประทานอาหาร“ช่วงนี้คงไม่อาจลงมือได้ ต้องรอไปอีกสักระยะ”“ท่านต้วนวางใจ แผนการของเรายังเหมือนเดิมหากจะว่าไป ก่งจั๋วหรานถูกกำจัดก็ดีเหมือนกันเพราะฮ่องเต้จะไม่ทรงเพ่งเล็งพวกเรามาก”ต้วนจินป้านมองรองแม่ทัพคู่ใจด้วยสายตาหงุดหงิด “จะวางใจเช่นนั้นมิได้ดอก เจ้ามิเห็นใบหน้าราชครูหมิงหรือ? สายตาคมกริบปานเหยี่ยวของคนผู้คนคล้ายจะเจาะทะลุหัวใจทุกผู้คนในท
