้าจะลบชื่อเจ้าออกจากรายชื่อกบฏ แต่ถ้าไม่ตระกูลกุ้ยของเจ้าก็เตรียมคนไว้เข้าคิวตัดหัวได้เลย”เจ้าของบ้านได้ยินเช่นนั้นก็ผงะ ไม่น่าเชื่อว่าบุรุษตรงหน้ารู้ตื้นลึกหนาบางที่พวกเขากำลังดำเนินงานกันจริง“ทะ ท่าน…..”“ความจริงข้าสามารถเอาผิดเจ้าได้ก่อนผู้ใด?เพียงแต่อยากรู้ว่าเจ้าจงรักภักดีกับใต้เท้าก่งจนยอมสละชีวิตคนนับร้อยในตระกูลของเจ้าได้หรือไม่?”ราชครูหมิงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะปรายหางตามองรองแม่ทัพภาคกลางของแคว้นผิงด้วยสายตาอำมหิต“เจ้าคิดเอาเอง ข้ามีเวลาให้เจ้าแค่คืนนี้เท่านั้น!”เมื่อสองสามีภรรยาสูงศักดิ์พร้อมบริวารจากไป เกอฮูหยินมองใบหน้าขาวซีดของสามีด้วยความประหลาดใจ “ท่านพี่ เกิดอันใดหรือ?”กุ้ยเพียนโจวหันมามองภรรยา “โชคชะตาของตระกูลกุ้ยขึ้นอยู่กับกำไล เหอเถียนของเจ้าเสียแล้ว!หากพวกเราไม่โลภก็คงไม่ต้องมายืนอยู่ระหว่างคมหอกคมดาบเช่นนี้”หลังจากนอนกระสับกระส่ายทั้งคืนแล้ว ก่อนแสงอาทิตย์อุทัยวันต่อมารองแม่ทัพกุ้ยก็ตรงไปยังจวนราชครูหมิงตอนสายในท้องพระโรง ฮ่องเต้โจวเฟิงทรงกระฉับกระเฉงอย่างยิ่งเมื่อได้ยินราชครูหมิงกระซิบกระซาบว่าวันนี้ให้พระองค์แสดงความเกรี้ยวกราดให้เต็มที่ โจวเฟิง ที่ได้แต่อดทนต่อท่าทีกดข่มของเหล่าขุนนางมานานได้ยินแล้วทรงอยากจะปราชุมให้เร็วขึ้นนัก“ท่านราชครู ท่านช่างเก่งกาจนัก สมแล้วที่เป็นกุนซือของฮ่องเต้หมิง น่าเสียดายจริงที่ตรากระเรียนทองคำมาถึงท่านก็จะจากไปแล้ว”“ฝ่าบ
