เมื่อหมอหลวงทั้งสิบคนมาถึง หัวหน้าหมอหลวงทำหน้าที่ตรวจชีพจรของนางแล้วก็ให้รองหัวหน้าหมอหลวงอีกสองคนตรวจเพื่อยืนยันความถูกต้อง“เคราะห์ดีที่พระสนมได้กินยาป้องกันการแข็งตัวของเลือดทันเวลาพะยะค่ะ มิฉะนั้นพวกกระหม่อมทุกคนคงจนด้วยเกล้า”โจวเฟิงหันไปกล่าวขอบคุณหงซือซือ “หากมิได้เจ้า เห็นทีชีวิตของมิ่งเอ๋อร์ข้าคงยื้อจากพญายมมิได้”“กระหม่อมยินดีพะยะค่ะ”“ฝ่าบาท รีบรับสั่งให้ไปจับกุมคนมาดีกว่าพะยะค่ะก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว” ราชครูหมิงรีบเตือนฮ่องเต้หันมาพยักหน้า “จริงสิ! ข้าเกือบลืมไป”“องครักษ์จัง นำคนไปลากตัวคนทั้งตำหนักอิงฟ้ามาให้ข้า องครักษ์จงเจ้านำตราประจำตัวข้าไปนำตัวฉินกงกงมาจากตำหนักจินซาน อ้อ! อย่าลืมส่งคนไปเชิญโจวอ๋องมาด้วย”เสี่ยวถางที่เห็นเหล่าองครักษ์มุ่งหน้ามาทางตำหนักอิงฟ้าก็รีบรุดหนีเอา ตัวรอด แม้นางจะอยากช่วยชิงฉู่แต่ยามนี้หากนางไม่รีบหนีไปเห็นทีจะไม่อาจรักษาชีวิตผู้ใดไว้ได้เมื่อจงหลวนชุนนำตราประจำพระองค์ของฮ่องเต้ไปแสดงต่อฮองไทเฮาเพื่อขอประทานอนุญาตคุมตัวฉินกงกงไปพบฮ่องเต้ สีหน้าของขันทีอาวุโสซีดเผือด“ฉินกงกงเจ้ารีบไปเถิด ข้าเองก็จะตามไปด้วย”ฮองไทเฮาแม้จะทรงขัดเคืองแต่ก็มิอาจขัดฮ่องเต้ นางจึงหวังจะไปดูว่าโจวเฟิงคิดจะทำสิ่งใด?องครักษ์หลวงบุกเข้าไปในตำหนักอิงฟ้าควบคุมตัวเจ้าของตำหนักพร้อมด้วยข้าราชบริพารทั้งหมดไปยังตำหนักลู่จิ่วครั้นโจวเฟิงทอดพระเนตรเห็นถูชิงหลินก็ทรงเดือดดาลนัก“โจ
