ฮ่องเต้โจวเฟิงยินยอมเสด็จตำหนักอิงฟ้าของพระสนมถูและตำหนักเหมยฮวาของพระสนมก่งสัปดาห์ละหนึ่งวันเพื่อไปดูท่าทีของทั้งสองฝ่าย แต่วันที่เหลือพระองค์กลับทรงขลุกอยู่กับเฉียงเจียวมิ่งที่บัดนี้กลายเป็นเฉียงเฟยแห่งตำหนักลู่จิ่ว ที่มีต้นโบตั๋นสีขาวปลูกรายรอบถูชิงหลินร้อนใจนักเพราะนับตั้งแต่ที่เฉียงเฟยเข้ามาวังหลังนางก็แทบจะหมดโอกาสลอบสังหาร คราแรกนายท่านสั่งให้นางลอบเข้าตำหนักจินซานของฮองไทเฮาเพื่อตามหาตรากระเรียนทองคำ แต่หลังจากปรากฎว่าฮ่องเต้ได้ตราไปแล้วนายท่านจึงปรารถนาชีวิตของพระองค์แทน!นายท่านสั่งให้นางกำนัลผู้หนึ่งนำเอาผงทำลายหัวใจมาให้นาง“ผงพิษนี้ไม่สามารถตรวจสอบได้หากใส่ครั้งละนิด เจ้าจงหาทางปนผงนี้ลงใน น ้าชาให้กับฮ่องเต้เพียงสามครั้งก็ทำให้พระองค์ทรงสิ้นพราชนม์ได้แล้ว”นางกำนัลที่เป็นหนึ่งในนักฆ่าได้แฝงกายมาอยู่ตำหนักเดียวกับนาง ทำหน้าที่ลักลอบติดต่อกับนายท่าน ถูชิงหลินหมดสิ้นหนทางจำต้องคิดหาวิธีวางยาให้ได้โดยเร็ว แต่เพราะนางมิใช่คนโปรด เมื่อใดจึงจะได้วางยาเล่า?“เจ้าก็ต้องแสร้งไปตีสนิทกับเฉียงเฟย หากกำจัดฮ่องเต้ไม่ได้ก็แค่ทำลายหัวใจของพระองค์ เท่านั้นก็พระองค์ก็คงจะไม่มีกระจิตกระใจว่าราชการแล้ว ย่อมถือว่าเจ้าทำภารกิจนี้เสร็จสิ้นเช่นกัน” เสี่ยวถางที่แม้จะเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งของนายท่านแต่ เนื้อแท้ก็มิได้โหดเหี้ยมนัก หากนางมิใช่เด็กกำพร้าที่นายท่านชุบเลี้ยงมาก็คงคิดเลิกเป็นมือสังหารไปน
