ื่องภายในราชสำนักด้วย”หมิงเฟยหลงชะงักหันไปสบตาภรรยา นางยิ้มให้เขา “พี่สาม ท่านอยู่ช่วยฝ่าบาทสักหน่อยเถิด ในเมื่อฝ่าบาทก็อุตส่าห์ให้พวกเรายืมของสำคัญต่อแคว้นโดยมิต้องลักขโมยให้กลายเป็นชนวนความแค้นเคืองแล้วพวกเราตอบแทนสักหน่อยก็ ไม่เสียหาย”หมิงเฟยหลงหันไปมองหน้าหงอี้เทียนและจินวั่งซู่ครู่หนึ่ง “อืม….เช่นนั้นก็ให้คุณชายจินเป็นผู้นำตรานี้กลับไปส่งมอบให้ผู้ทำแบบจำลอง ส่วนข้ากับน้องหงจะอยู่ที่นี่เพื่อช่วยงานฮ่องเต้เอง” หมิงเฟยหลงหันไปส่งตรากระเรียนทองคำให้กับจินวั่งซู่“จอมยุทธ์หมิงไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะให้หัวหน้าสวีจัดผู้คุ้มกันที่ดีที่สุดไปกับคุณชายจินเอง”ฮ่องเต้หมิงหันไปสบตากับจินวั่งซู่ “คุณชายจินเรื่องนี้สำคัญกับแคว้นหมิงและแคว้นผิงมาก ขอให้ท่านรักษาตรากระเรียนทองคำนี้เท่าชีวิต เมื่อส่งให้กับเทพเทียมฟ้าแล้วเฝ้าอยู่จนเขาทำสำเร็จแล้วเอาทั้งสองสิ่งนี้กลับมาส่งที่นี่ ข้ากับน้องหงจะถือเป็นตัวประกันเพื่อให้ฝ่าบาทสบายพระทัยว่าจะได้ตรากระเรียนทองคำคืนอย่างแน่นอน”โจวเฟิงผงกพระเศียรและแย้มพระสรวลพออกพอใจ “ท่านกุนซือเข้าใจสิ่งที่ข้าต้องการได้ดียิ่ง!”แน่นอนว่าย่อมไม่มีผู้ใดอยากให้สิ่งของมีค่าควรเมืองเช่นนี้ไปเปล่าๆ การได้คนทั้งสองเข้าไปเป็นตัวประกันช่วยเหลืองานย่อมคุ้มค่า“ได้! ข้าจะรักษายิ่งกว่าชีวิตข้าเลยเทียว” จินวั่งซู่หันไปประสานมือค้อมศีรษะให้กับฮ่องเต้แคว้นผิง“กระหม่อมจะนำตรากระเรียนทองคำขอ
