งน้อยก็ทำให้เชื่อได้ว่าอาลักษณ์เฉียงไม่ได้ก้าวขาออกมาในช่วงที่กล่าวกันว่ากล่องมังกรหายไป”“เช่นนั้นก็ให้ซังกวนเขียนรับรองคำให้การเอาไว้อย่างไรก็ต้องหากล่องมังกรให้พบเสียก่อน ของหายเป็นเรื่องจริงแต่เรายังไม่มีหลักฐานว่าเถียงหยางจงเป็นผู้เอาไปเพียงแต่เขาเป็นผู้เดียวที่อยู่ในหออาลักษณ์ เรื่องนี้เจิ้นจะต้องสอบสวนให้กระจ่างอย่างแน่นอน” ฮ่องเต้รู้สึกหงุดหงิดพระทัย เดิมทีที่รู้ว่ากล่องมังกรหายจากหออาลักษณ์ทรงคิดจะสืบหาเงียบๆ แต่ฮองไทเฮากลับปรากฎพระวรกายและทำให้กลายเป็นเรื่องเอิกเกริกจนพระองค์จำเป็นต้องปล่อยให้เฉียงหยางจงถูกนำไปขังอยู่ในคุกใต้ดิน แผนการที่จะนำเฉียงเจียวมิ่งเข้าวังในฐานะพระสนมเป็นอันสูญสิ้นท่านอ๋องโจวเห็นฮ่องเต้ทรงพิโรธจึงหันไปพยักหน้าให้องครักษ์นำเอาซังกวนออกไปจากท้องพระโรงขุนนางฝ่ายบู๊หันไปพยักหน้าให้แก่กัน เจ้ากรมกลาโหมก่งสบตาแม่ทัพบูรพาต้วนจิ้นป้านอยู่ครู่ ต้วนจิ้นป้านก็ออกมากราบทูล“ฝ่าบาท กระหม่อมจะทำการจัดระเบียบกองทัพในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า ได้โปรดมอบราชโองการประทับตรากระเรียนทองคำมอบหมายให้กระหม่อมเป็นผู้จัดการด้วยเถิดพะยะค่ะ”ฮ่องเต้โจวเฟิงถึงกับเผลอบีบหัวเข่าตนเองพระองค์ยังสงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างแม่ทัพบูรพากับเจ้ากรมกลาโหม ไม่แน่ว่าหากทั้งสองมีข้อตกลงกันการก่อกบฏก็ทำได้ไม่ยาก บุตรชายของแม่ทัพต้วนผู้นี้มีสองคน ซ ้ายังมิได้แต่งงาน ได้ยินข่าวว่าก่งจั๋วหรานพยายามเสนอ
