หงอี้เทียนกับสวีเหยียนเล่อสั่งให้นักคุ้มภัยทั้งแปดแบกศพทั้งสี่ไปฝังนอกเมือง หลังจากการปะทะกัน นักฆ่าทั้งสี่ที่รู้ตัวว่าถูกสะกดรอยหันกลับมาต่อสู้แต่ถูกรุมฆ่าโดยยอดฝีมือคนของหงอี้เทียนแฝงกายอยู่โรงเตี๊ยมของตำบลที่อยู่ห่างเมืองหลวงไม่ไกลนัก ที่นั่นเป็นจุดพักรถม้าที่น่าสนใจเพราะหากผู้ใดเดินทางมาถึงมืดค ่า ในยามประตูเมืองปิดแล้วก็ย่อมต้องกลับไปพักที่นี่ เหล่ามิจฉาชีพล้วนใช้เป็นที่หลับนอนนอกเมือง เมื่อสายสืบรายงานความผิดปกติเข้ามา พวกเขาจึงมาซุ่มดูสองวันจริงดังคาด! คนกลุ่มนั้นเป็นนักฆ่า พอตกกลางคืนดวงตาพวกเขาเป็นสีแดง“นักฆ่าสำนักมืออสูรมาถึงแคว้นผิง คงหมายหัวคนสำคัญเอาไว้แน่” หัวหน้า สวียืนมองดูการขุดหลุมฝัง“อาจจะมาลอบสังหารขุนนางหรือราชนิกูลสักคน” หงอี้เทียนผู้ฝังนักฆ่าสำนักมืออสูรมาแล้วหลายสิบศพ กำลังไตร่ตรองถึงเหตุผลที่คนพวกนี้ปรากฏตัวขึ้น“เหตุใดท่านจึงไม่คิดว่าเป็นพวกคหบดีที่จะโดนฆ่าเล่า?”“ข้าไม่ได้ยินว่ามีความขัดแย้งด้านการค้าในเมืองผิงช่วงนี้ ที่สำคัญส่วนใหญ่คนที่ว่าจ้างพวกเขาได้มักจะเป็นพวกชนชั้นสูง ข้าเกรงว่าเขาจะมาเพื่อลอบสังหารฮ่องเต้”“หือ!”“ฮ่องเต้โจวเฟิง” หงอี้เทียนรู้ว่าหัวหน้าสวีคิดว่าเขาหมายถึงหมิงเฟยหลง“คนผู้นั้นคงไม่มีผู้ใดดูออกหรอก”สวีเหยียนเล่อพยักหน้า “ขอรับ!”“สั่งคนจับตาดูนักฆ่าที่เหลือให้ดี ลอบติดตามห่างๆ แต่หากพวกเขารู้ตัวต้องฆ่าให้สำเร็จไม่งั้นพวกเขาได้แห่ไปบุกสำน
