กาสกลับไปเปลี่ยนตัวกับเฉียงเจียวมิ่ง คราวนี้นางแปลงโฉมเป็นเฉียงม่านหลิงแทน“มิ่งเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงมาหลับอยู่ตรงนี้?”เฉียงเจียวมิ่งมึนงง “ข้าไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆ ก็รู้สึกง่วง นี่ครั้งที่สองแล้วนะ”“เมื่อกี้ท่านอ๋องโจวมาเข้าเฝ้า เห็นว่าหาพยานคดีของพ่อเจ้าเจอแล้ว”“ดีจริง! ในที่สุดท่านพ่อก็จะพ้นผิดเสียที”“เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ใดเป็นพยานคนสำคัญ?”เฉียงเจียวมิ่งทำหน้าเลิ่กลั่ก “ข้าจะรู้ได้อย่างไร?ท่านพ่อเก็บตัวอยู่ในหออาลักษณ์ ช่วงที่ของหายก็ไม่มีผู้ใดเข้าออก หากไม่อาศัยว่าท่านอ๋องโจวเป็นตุลาการที่เก่งกาจท่านพ่อของข้าคงแย่แน่”“ของที่เจ้าว่า ตกลงหายกี่อย่างกันแน่?”“องครักษ์จังก็บอกแล้วนี่ว่ามีเพียงกล่องไม้สลักลายมังกรอย่างเดียว”หงซือซือพยักหน้า “ที่แท้ของในกล่องไม้นั้นมันเป็นสิ่งใด?”เฉียงเจียวมิ่งส่ายหน้า “เรื่องนั้นข้าไม่รู้ แต่ฝ่าบาทบอกเสมอว่าเป็นของสำคัญมาก เพราะกล่องนี้เป็นของอดีตฮ่องเต้ ฮองไทเฮาจึงไม่ยอมปล่อยท่านพ่อของข้า”“พรุ่งนี้ฝ่าบาททรงให้ฝู่กั๋วกงเข้าเฝ้า เจ้าว่าคนผู้นี้เกี่ยวข้องกับกล่องมังกรอย่างไร?”“ท่านฝู่กั๋งกงเคยดูแลกล่องมังกรมาก่อน ข้าว่าเขาเป็นผู้เดียวที่รู้ว่าข้างในมี สิ่งใด?” สีหน้าของเฉียงเจียวมิ่งไม่ค่อยดีนัก “เจ้าก็รู้นี่ ฮองไทเฮาทรงสนับสนุนท่านอ๋องโจวแต่เพราะฝ่าบาทเป็นพระโอรสของอดีตฮองเฮาจึงไม่อาจข้ามลำดับสืบราชบัลลังก์ไปได้ ท่านพ่อเป็นคนใกล้ชิดของฝ่าบาทหากกำจัดไปสาย
