การเดินทางไปยังแคว้นผิงต้องผ่านเมืองเทียนคงจินวั่งซู่ที่เคยมาเยือนเมืองนี้เมื่อครั้งมาช่วยเสนาบดีฟ่านหลี่เจี๋ยกับท่านหญิงจีปราบกบฎเจ้าเมืองเทียนคงจึงแนะนำให้ทุกคนเข้าไปพักในโรงเตี๊ยมเมืองนี้สักคืนก่อนจินวั่งซู่รู้สึกแปลกใจที่จอมยุทธ์หลงมักจะขอพักห้องเดียวกับจอมยุทธ์หง แม้เขาจะยืนยันว่าค่าที่พักเขาได้รับจากชินอ๋องมามากพอที่แต่ละคนจะพักแยกกันได้ แต่หลงเฟยก็ไม่ยอม“ข้าสนิทกับน้องหงมาก ที่ผ่านมาพวกเราเดินทางไปที่ใดก็มักจะนอนห้องเดียวกันตลอดเพื่อระวังความปลอดภัย”“อ้อ!” ทีแรกจินวั่งซู่ก็รับรู้แบบผ่านๆ แต่พอเห็นจอมยุทธ์หลงดูใส่ใจกับหงซือมากจนเกินปกติเขาจึงคอยลอบสังเกต“จอมยุทธ์หง ปกติเจ้าก็ทำงานกับหัวหน้าหงมิใช่หรือ?” จินวั่งซู่ปรายตาไปทางหงอี้เทียน เขานึกแปลกใจที่หงซือเป็นหนุ่มน้อยรูปร่างผอมบางกลับได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้คุ้มภัยของสำนักหงส์ไฟ“ใช่! ข้าก็เป็นหนึ่งในผู้คุ้มภัยเช่นกัน”“เจ้ารูปร่างผอมบางหากข้าไม่รู้จักมาก่อนคงคิดว่าเจ้าเป็นผู้ว่าจ้าง เจ้าทำงานกับสำนักคุ้มภัยมานานหรือยัง”“วัยเด็กข้าก็ติดตามหัวหน้าหงไปทั่วทั้งห้าแคว้นแล้ว จะว่าไปแคว้นผิงก็นับว่าไปบ่อยกว่าแคว้นอื่นเพราะมีคนว่าจ้างให้คุ้มกันสินค้าบ่อย”จินวั่งซู่ผงกศีรษะ “แล้วท่านเล่าหลงเฟย?”“ข้าหรือ? เคยไปแคว้นผิงแค่เพียงสองครั้ง คราวนั้นเป็นเพราะต้องไปสอดแนม” คุณชายจินรู้สึกเกรงขามในความน่ายำเกรงของหลงเฟยเพราะเห็นหงอี้เทียนกับ
