ยหงส์ไฟคอยดูแลความปลอดภัยอีกชั้นหนึ่ง” ชินอ๋องกับท่านอ๋องเก้าเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็สบายใจขึ้นอีกเปลาะ “พวกเจ้าล้วนมีลูกเล็กๆ ที่ต้องดูแลให้ข้าไปเองน่ะดีแล้ว อีกอย่างข้าก็มิได้ไปเยือนแคว้นผิงมานาน ถือโอกาสไปสำรวจแคว้นอื่นเสียบ้างจะได้รู้ว่าแคว้นของตนเองมีสิ่งใดที่ไม่ทัดเทียมผู้อื่น”“พรุ่งนี้ข้าจะเริ่มเป็นคนป่วยแล้ว ราชโองการนี้จะได้ถูกใช้ในทันที”“พี่สามช่างคิดการณ์ได้รอบคอบ สมเป็นมังกรขาวเจ้าเล่ห์”หมิงเฟยหลงหันไปมองชินอ๋องด้วยความขัดเคือง“ข้าจะถือว่าเป็นคำชม”“แล้วแต่ท่าน! ทิ้งภาระให้ข้าขนาดนี้ท่านคงคิดนานเทียว” ชินอ๋องเองก็ทรงหมั่นไส้พระเชษฐา การที่เขาจะต้องทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการในครั้งนี้ช่างน่าปวดหัวนักวันรุ่งขึ้นในท้องพระโรง ฮ่องเต้ทรงแถลงให้ขุนนางได้ทราบว่าพระองค์รู้สึกร่างกายอ่อนแอจึงได้มอบหมายให้ชินอ๋องเป็นผู้สำเร็จราชการแทนและนำครอบครัวมาพักในตำหนักเสียนเหลียงเพื่อให้สะดวกในการว่าราชการแผ่นดินหลังจากฮ่องเต้และฮองเฮาทรงเสด็จไปเข้าเฝ้าฮองไทเฮาในบ่ายวันนั้น ก็มีข่าวออกจากตำหนักเป่าฉีว่าฮ่องเต้และฮองเฮาทรงพระปราชวรต้องนอนอยู่บนเตียงโดยมีฮองไทเฮานำหมอหลวงทั้งวังมาทรงตรวจอาการแต่กลับหาสาเหตุไม่พบ!คุณชายจินรู้เพียงว่าตนเองได้รับการไหว้วานจากชินอ๋องให้ร่วมติดตามเถ้าแก่หลงและจอมยุทธ์หงเดินทางไปยังแคว้นผิงก็รู้สึกตื่นเต้น“ให้ข้านำพวกเขาไปตามหาตรากระเรียนทองคำงั้นหรือ?”“ใช่! นี่เป็นควา
