มลับของแคว้นเรา ซึ่งเจ้าจะต้องไม่ปริปากบอกผู้ใดเป็นอันขาด ภารกิจครั้งนี้เสี่ยงชีวิตยิ่งนัก เจ้ายินดีจะรับภาระหรือไม่?”“ข้ายินดี!” จินวั่งซู่ลุกขึ้นยืนยืดอกอย่างช้าๆ“เรื่องสำคัญเช่นนี้จะขาดข้าไปได้อย่างไร? ว่าแต่จอมยุทธ์สองคนนี้เป็นผู้ใดหรือ?”“ทั้งสองเป็นตัวแทนของฝ่าบาท หากพวกเขาแนะนำสิ่งใดเจ้าจงทำตามนั้น”ชินอ๋องจึงทรงแนะนำจอมยุทธ์ทั้งสองให้จินวั่งซู่ได้รู้จัก ท่าทางสง่าผ่าเผยของจอมยุทธ์ทั้งสองถูกใจคุณชายจินยิ่งนัก พวกเขามุ่งหน้าออกจากเมืองหลวงไปยังแคว้นผิง โดยมีเพียงหงอี้เทียนและหัวหน้าสวีติดตามมาด้วย ส่วนคนอื่นๆ ของสำนักคุ้มภัยให้ปลอมเป็นชาวบ้านเดินทางตามไปห่างๆ“ฮองเฮาทรงเกรงว่าพวกท่านจะได้รับอันตรายจึงว่าจ้างสำนักคุ้มภัยของพวกเรามาช่วยคุ้มกันตลอดเส้นทาง”“ดีจริง! ทรงรอบคอบนัก ข้าก็นึกเป็นห่วงว่าเส้นทางแสนไกลการเดินทางน้อยคนอาจจะไม่สะดวกหากเกิดเจอโจรป่าระหว่างทาง”จอมยุทธ์หลงหัวเราะหึๆ “ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเราปลอดภัยแน่” องครักษ์เงาหรือเหล่าแมวดำยังคงตามคุ้มกันพระองค์อยู่ห่างๆ ระหว่างนี้ชินอ๋องก็ให้ทหารคนสนิทคอยจับตามองทุกระยะ อีกทั้งใบหน้าของเขาและหงซือซือในยามนี้ผู้ใดก็ย่อมคาดไม่ถึงว่าพวกเขาทั้งคู่คือคนที่มีข่าวว่านอนป่วยเป็นผักอยู่ในตำหนักเป่าฉี!รถม้าคันหลังมีเพียงหลงเฟยกับหงซือนั่งอยู่ข้างในกันสองคน สองสามีภรรยานั่งพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน“เจ้าแปลงโฉมเป็นน้องหงของข้าอีกแล้ว
