่างเหมาะยิ่ง“อู๋กงกง เจ้าไปเตรียมอาหาร”อู๋กงกงรีบรุดเดินล่วงหน้าไปสั่งห้องเครื่องเตรียมเครื่องเสวยให้ครบในตำหนักเป่าฉี เมื่อสองพระองค์เสด็จไปถึงอาหารก็วางเรียบร้อยพร้อมเสวยแล้ว แม้หงซือซือจะบอกว่าไม่ค่อยหิวแต่พระสวามีกลับคะยั้นคะยอจนนางกินข้าวไปจนหมดชาม ฮ่องเต้เกรงว่านางจะไร้เรี่ยวแรงแล้วภารกิจในคืนนี้จะไม่บรรลุเป้าหมาย พระองค์แทบจะป้อนข้าวป้อนน ้านางเสียด้วยซ ้า หลังอาบน ้าเสร็จเตรียมเข้านอน ฮ่องเต้ก็ทรงโอบนางแล้วบอกให้นางพูดเรื่องที่หนักอกหนักใจออกมา“พี่สาม ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าจะมาเมืองหมิง”“หือ! พ่อแม่ของเจ้า”“เจ้าค่ะ”“พวกเขาก็แปลงโฉมเหมือนพี่ชายเจ้าใช่หรือไม่?”“เจ้าค่ะ คราวนี้ไม่รู้ว่าจะมาด้วยใบหน้าใด?”“แล้วใบหน้าที่เจ้าเคยเห็นปกติเล่า?”“หากเปลี่ยนสถานที่ท่านพ่อกับท่านแม่ก็จะเปลี่ยนใบหน้าเจ้าค่ะ”ฮ่องเต้เคยส่งคนไปสืบข่าวแล้วว่าพ่อแม่ของนางมักจะอาศัยอยู่แคว้นเว่ยเป็นส่วนใหญ่ บางคราอาจจะเดินทางมาแคว้นหมิงแต่ไม่มีผู้ใดบอกใบหน้าที่ชัดเจนของสองสามีภรรยาได้“ซือซือ ข้าสงสัยอยู่อย่าง” เขาสบตานางนิ่ง “พ่อแม่ของเจ้าใช่คนสกุลหงหรือไม่?”
