เต้ทรงยิ้มกริ่มขณะสาวพระบาทตรงกลับตำหนัก พระองค์จะทรงใช้คืนนี้ทดลองว่าสิ่งที่ชินอ๋องบอกมาจะได้ผลจริงหรือไม่? หากได้ลูกฝาแฝดจริงสุรายอดจันทราคงจะได้ยกให้น้องชายอีกสักไห!หงซือซือในชุดสีฟ้าอ่อนงดงามนั่งเหม่ออยู่ริมสวน หมิงเฟยหลงทรงทอดพระเนตรเห็นแล้วก็รีบเปลี่ยนทิศตรงไปหานาง แม้จะเดินไปใกล้มากแล้วแต่นางก็ยังไม่ยอมขยับตัวสักนิด ไป๋เพ่ยเจินกับหม่าหลันฮวาที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้าศาลายอบกายคารวะอย่างอ่อนน้อม“ฮองเฮาของพวกเจ้าเป็นอันใด?”“ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันทั้งสองก็ไม่ทราบเหมือนกันเพคะ ทรงเอาแต่นั่งถอนหายใจอยู่เช่นนี้เกือบสองเค่อแล้ว”“ตะวันจวนจะลับขอบฟ้า อากาศยามนี้เย็นลงมากพวกเจ้ายังไม่เตือนให้นางรีบกลับเข้าตำหนักอีก” แม้จะดูเหมือนฮ่องเต้ตำหนินางกำนัลทั้งสอง แต่กลับมิได้คิดจะลงโทษแต่อย่างใด ทรงก้าวเข้าไปปราชิดพระวรกายของหลวนฮองเฮา“น้องหญิง เจ้าหนักใจเรื่องใด?” สองแขนแข็งแรงยกขึ้นโอบกอดภรรยา เกยคางไว้บนไหล่บอบบางของนางหงซือซือสะดุ้งเล็กน้อย “เรื่องครอบครัวของหม่อมฉัน”“ครอบครัวของเจ้าก็เป็นครอบครัวของข้า หนักใจเรื่องใดก็บอกข้ามาเถิด ข้าจะได้ช่วยแก้ปัญหาให้”เซียนพันหน้าปรายหางตามองคนที่ยืนรายล้อมทั้งอยู่ใกล้และอยู่ไกล“เราไปปรึกษากันในห้องบรรทมดีกว่าเพคะ” นางหันมาฝืนใจยิ้มน้อยๆฮ่องเต้กลับเบิกบานพระทัยยิ่ง พระองค์ทรงต้องการจะทำเรื่องที่จำเป็นต้องอยู่กันเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว นางชวนเขาห้องเองเช่นนี้ช
