หม่าหลันฮวาเดินนำหน้าไป๋เพ่ยเจินไปถึงห้องพักสุดท้ายในเรือนอานฉวน“พวกเจ้าทำสิ่งใดอยู่?”นางกำนัลทั้งแปดที่กำลังรุมฟู่เอ๋อร์ผละออกจากกัน “พวกเรากำลังสอนนางแต่งหน้าอยู่น่ะสิ! นางน่ารักอย่างนี้น่าจะมีคิ้วโค้งกว่านี้สักหน่อย”“ช่วยข้าด้วย!” ฟู่เอ๋อร์บีบเสียงให้เล็กแหลม เขากำลังจะโดนพวกนางโกนคิ้วออกหมดเพื่อเขียนใหม่ให้โค้งงามยิ่งขึ้นไป๋เพ่ยเจินถลาเข้าไปดึงแขนฟู่เอ๋อร์ออกมา “พวกเจ้าอย่าทำนาง! ข้าใช้นางมาเฝ้าความลับสวรรค์”“หือ!” หม่าหลันฮวาตกตะลึง หันไปมองฟู่เอ๋อร์ร่างสูง นางเพิ่งนึกออกว่านางกำนัลน่ารักที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือองครักษ์เสื้อแพรเติ้งเฉินฟู่ผู้องอาจ“ไปกันเถอะ พวกเรามีธุระอีกมาก” ไป๋เพ่ยเจินหันไปมองเหล่านางกำนัลในห้องนั้น “พวกเจ้าอย่าตามมาเทียว! หากพวกเจ้าไม่เชื่อฟังข้าลิขิตสวรรค์จะเคลื่อนหากพวกเจ้ามิอยากได้เงินชนะพนันก็ตามใจ”นางกำนัลทั้งแปดต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กไม่กล้าตามนางไป หม่าหลันฮวาเดินตามหลังไป๋เพ่ยเจินที่จูงมือฟู่เอ๋อร์นำหน้า “เจ้ารู้หรือยังว่าห้องพวกนางอยู่ห้องใด?”ฟู่เอ๋อร์ชะงักฝีเท้า “เช่นนั้นก็ให้ข้านำหน้า” แล้วเป็นฝ่ายกราชับมือนางเดินเลี้ยวไปอีกฝั่งของเรือน ไป๋เพ่ยเจินเพิ่งรู้ตัวว่านางถูกเขาจับมือไว้แน่น หันมามองเจ้าจิ้งจกที่แปลงโฉมเป็นหม่าหลันฮวา สหายของนางก็เอาแต่อมยิ้มแล้วส่ายหน้า‘เห็นทีเจ้าคงจะกลายเป็นเป้าหมายของเติ้งเฉินฟู่ไปแล้ว’“ห้องพวกนางอยู่นี่!” เมื่อใกล้จะถึง
