“คารวะท่านอาจารย์” หลวนฮองเฮาค้อมศีรษะ“ว่าธุระด่วนของพวกเจ้ามาเถอะ” ใบหน้างดงามอ่อนเยาว์ที่ดูเหมือนรุ่นราวคราวเดียวกับหงซือซือเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย“ข้าอยากให้ท่านช่วยตรวจสอบพิษที่หมอหลวงตรวจไม่พบ”“หืม! ในวังหลวงนี่น่ะหรือ?”“เจ้าค่ะ พระสนมตงเพิ่งตายไปเมื่อวันก่อนด้วยไข้หนาว แต่ดูแล้วนางน่าจะถูกพิษมากกว่า เพียงแต่ยังไม่มีผู้ใดตรวจยืนยันได้”ดวงตาของฮูหยินไร้รอยเป็นประกายวาบขึ้น ในอดีตท่านผู้เฒ่าเดินทางไปทั่วห้าแคว้นพบเจอพิษประหลาดมากมาย กล่าวได้ว่ามีน้อยอย่างที่ไม่เคยเจอยามนี้เพราะความสามารถการปรุงยายังค้นพบยาที่ทำให้เยาว์วัยจากคนเจ็ดสิบกลายเป็นคนอายุไม่ถึงยี่สิบเพียงแต่ผลข้างเคียงที่ไม่เคยคาดคิดคือ ท่านจอมยุทธ์ผู้เฒ่ากลับกลายเป็นสาวน้อย ยามนี้มิใช่เปลี่ยนเพียงรูปร่างทุกสัดส่วน แม้แต่เสียงที่ใช้ก่อนหน้านี้ยังแหบพร่าด้วยวัยชรา บัดนี้กลายเป็นเสียงอันไพเราะอ่อนหวานเหมาะกับใบหน้า“พวกเจ้าพาข้าไปตรวจร่างนางเดี๋ยวนี้เถิดก่อนที่พิษนั้นจะสลายไป”หมิงเฟยหลงทรงให้หมอเการอจนพลบค ่าจากนั้นองครักษ์หู่กับองครักษ์จูเป็นคนนำทางทั้งสามไปยังสุสานฝังพระสนม นางมิอาจเข้าร่วมสุสานหลวงเพราะมิใช่ฮองเฮา ได้เพียงอยู่สุสานสำหรับพระสนมทั้งหลายที่สร้างไว้ต่างหากหมอเกาคนงามใช้ผ้าคาดใบหน้า สวมถุงมือผ้าหันมาบอกกล่าวกับฮ่องเต้ “ฝ่าบาท หม่อมฉันขอผ่าร่างกายนางเพคะ”“ตามใจท่านเถิด ขอเพียงข้าได้คำตอบที่ต้องการ”หมิงเฟยหลงถอยอ
