อกห่าง องครักษ์หู่กับองครักษ์จูถึงกับตาเหลือก แม้จะฆ่าคนตายหรือเก็บศพผู้คนมาแล้วมากมายแต่เขาทั้งสองก็มิเคยคิดจะผ่าศพผู้ใดออกมาดู ท่านหมอเกาสตรีน้อยคนงามเหตุใดจึงร้ายกาจนัก? นางคิดจะผ่าศพพระสนมตงออกมาดูสิ่งใด? ท่านหมอเกาหันไปบอกให้หู่ซิ่นสือช่วยเตรียมเตาถ่านไว้ด้านหน้าประตู น ้าส้มสายชูใส่ชาม และอ่างน ้าสะอาดสักสามสี่อ่างมาด้วยหงซือซือเคยติดตามอาจารย์ของนางไปผ่าศพสองสามครั้งจึงไม่แปลกใจที่อาจารย์จะสามารถชันสูตรศพได้ หมอเกาปลดห่อผ้าที่นางสะพายมาด้วยลงบนโต๊ะใกล้ๆ นางสวมผ้าคาดหน้าเหลือเพียงดวงตาให้เห็น สวมถุงมือผ้าสีขาว นางหยิบเอากล่องขิงหั่นออกมายื่นให้คนที่ยืนดูอยู่รอบๆ“กลิ่นไม่แรงมาก ไม่ต้องอมก็ได้เจ้าค่ะ” หงซือซือส่ายหน้า อาจารย์ของนางจึงเก็บเข้าถุงผ้า องครักษ์หู่กับองครักษ์จูย่นหน้ากลิ่นศพนี่แม้จะเพียงสองวันก็ใช่ว่าจะน่าดม พวกเขาทั้งสองลอบสบตากัน ฮองเฮาช่างร้ายกาจเหมือนอาจารย์ของนางนัก“ข้าไม่จุดจ้าวเจี่ยวชางซู่ช่วยในการดับกลิ่นนะพวกเจ้าทนเอา” ศพนี้เพิ่งตายไม่นานนักกลิ่นยังไม่ถึงกับทนไม่ได้ท่านหมอหญิงยกมือที่เขียวคล ้าของนางขึ้นดูครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบแผงเข็มที่อยู่ในสาบเสื้อออกมา ทิ่มเข็มเงินขนาดใหญ่สุดเข้าไปหลังมือของนางแล้วเอาถ้วยกระเบื้องเคลือบเล็กๆ มารองเลือด “ฝ่าบาท ทรงทอดพระเนตรเลือดของนางสิเพคะ”“ก็สีเหมือนมือนางมิใช่หรือ?”หมอเกาหยิบเอาเข็มอีกอันที่อยู่ถัดไปออกมาแล้ววางลงในถ้ว
